Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

od dawna nie byłam w domu
teraz noc zamyka mnie w ramionach
biegnę wstecz do pragnień w poduszce uśpionych
kiedy ciepło dawała jedynie kołdra
a ja opatulona pod brodę
zapisywałam w niej łzawym piórem legendę życia

ostatni raz spałam tu po śmierci ojca
przyszedł w środku nocy
położył dłoń na mojej głowie
nie bałam się
czuwał nade mną
spokojnie czekałam na promienie rodzące świt

później odwiedzał mnie w snach
podnosił kamienne płyty uśmiechając się
spacerował wokół domu
albo kiwał palcem przywołując do siebie
czasem chowając się za krzyże puszczał oczko
niekiedy śniąc płakałam widząc jak cierpiał

Opublikowano

Wiersz bardzo nostalgiczny i osobisty; nie
będę oceniać, powiem tylko, że dobrze sie czyta a
temat ciekawy ponieważ wiersz mówi o wspomnieniach
a każdy jakieś ma więc jest bliski i realistyczny.
Pozdrawiam serdecznie i Spokojnych Swiąt. EK

Opublikowano

sam tytuł już wprowadza czytelnika w świat zagadkowości, senne widziadła w połączeniu z mistycznością legend są ciekawą zachętą przez co bardziej przykuwają uwagę do tekstu

wiersz nakreśla historię, głęboka refleksja peela miesza się z rzeczywistością poprzez skrawki, wycinki pozostałyh obrazów- wspomnień. Smutek i nostalgia towarzyszą przez cały utwór i wieńczone są puentą, która z zapisaną fotografią mrugającego oka dają czytelnikowi świadomość pogodzenia się ze śmiercią i ostatnie zdanie nie podkręca już łezki w oku tylko skłania ku refleksji


tekst mi się bardzo podobał, gdyż w bardzo delikatny sposób został poruszony wątek śmierci
i cały obraz odchodzącego ojca był tylko tłem a główną rolę odegrały wspomnienia

plusuję świątecznie


pozdrawiam

Opublikowano

Wiersz, ktory zostanie na długo, strofa 3 jest rewelacyjna wręcz. Dla wnikliwszych pytanie - dlaczego czas przeszły ? - "położył, przyszedł, czuwał, odwiedzał, podnosił, wreszcie cierpiał".
Świetny, refleksyjny utwór.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zdecydowanie na plus. Bardzo dobry tytuł. P{odoba mi sie pierwsza zwrotka, bo ma najbardziej uniwersalne przesłanie, które mi przypadlo do gustu. Dalsza część to juz osobiste przezycia, więc nie śmiem w żaden sposób ingerować.
pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mamo, Tato — piszę nocą, gdy ziemia przestaje oddychać, gdy między wystrzałami można jeszcze usłyszeć własne serce. Kartka drży jak moje dłonie, a atrament miesza się z kurzem, którego nie zmywa deszcz.   Pamiętam zapach kuchni o świcie i skrzypienie drzwi, które zawsze otwieraliście pierwsi. Tutaj poranki są ciężkie jak kamień, a słońce wstaje tylko po to, by policzyć poległych.   Mamo, mówiłaś kiedyś, że wojna jest słowem z książek — dziś wiem, że to twarze bez imion i oczy, które gasną zbyt szybko. Noszę w kieszeni zdjęcie z wakacji nad rzeką, już prawie nie pamiętam dźwięku waszego śmiechu.   Tato, chciałem być silny jak Ty, ale siła nie polega na tym, by nie płakać. Najtrudniej jest patrzeć na chłopców młodszych ode mnie, którzy zasypiają w ciszy, z której już się nie budzą.   Jeśli wrócę — usiądę przy stole i będę milczał długo, bo nie ma słów na rzeczy, których oczy nie powinny widzieć. Jeśli nie wrócę — nie szukajcie winy w sobie, wojna wybiera szybciej niż człowiek potrafi zrozumieć.   A kiedy nadejdzie wieczór i wiatr dotknie okien naszego domu, pomyślcie, że to tylko mój szept wracający przez pola. Nie płaczcie nad losem, którego nie mogliście zmienić — kochajcie mocniej świat, aby nikt już nie musiał pisać takich listów.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że ładnie i obrazowo - dzięki -                                                                                         Pzdr. @Robert Witold Gorzkowski - @Natuskaa - @APM - @Berenika97 - dziękuje - 
    • wystarczy podzielić salę by strony zaczęły pluć   wystarczy rozdać role by pojawiły się ofiary i kaci   wystarczy biały kitel by ktoś naciskał przycisk do końca   wystarczy jeden który odmówi
    • @Alicja_Wysocka moja Pani małżonka musi się mierzyć z taką hańbą co wieczór. Chciałabym jej pomóc w niedoli ale nawet do jednej nie mogę się zmusić 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...