Sonet o przemijaniu

[M._Krzywak]

Jeżeli słońce kłamliwą złudą promieni
A księżyc książę książek kreśli kruchy sen
zgaduje z kart tych myśl która mnie odmieni
Tam przeszłość istnienia wpisana w ruch cieni

Czasem spleciona w woale marzeń jedna noc
Usypia pieknego młodzieńca pod starym drzewem
czarty zawodzą pogrzebową pieśń ciężką jak los
We śnie piękna wróżka Śmierć szepta w ucho „ nie wiem”

Kim jesteś człowieku z kart życia wydarty
Miękkim prochem czarnoziemu nawozem, błotem
Kiedy odchodzisz starty w pył tak martwy

Nie łudź się, że odłożysz tę chwilę na potem
Hades symbol przekleństwa od wieków jest otwarty
Nie przekupisz ponętnej ni potem ni złotem

[kalina kowalska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w warstwie, że tak powiem filozoficznej - taki se

ale jakby go 'upłynnić' to zyskałby na urodzie
np. coś takiego:

Jeżeli słońce to tylko złuda jest promieni
Księżyc metaforyczny zbyt, kłamliwy sen
Zanika w jaskini pozorny wszak sens
Gdzie ziemi przeszłość wpisana w ruch cieni

Czasem spleciona w woal marzeń noc
Usypia młodego satyra pod drzewem
We śnie wróżka Śmierć szepcze w ucho „ nie wiem”
Skrzętne skrzaty kładą już żałobny koc

Kim jesteś człowieku z kart życia wydarty
Prochem czarnoziemu nawozem i błotem
Kiedy odchodzisz starty w pył tak martwy

Nie łudź się, że odłożysz tę chwilę na potem
Hades symbol przekleństwa od wieków otwarty
Nie przekupisz ponętnej ni potem ni złotem

pozdr

[M._Krzywak]

lepiej brzmi, to fakt, ale musze zachowac 13 zgłosek w każdym wersie - nad rytmiką i płynnością pomyślę jeszcze.
Na razie ledwo go stwozryłem i siły opadły :)
Dzięki.

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pisz Michał pisz, nie czekaj. Wciąż patrzę i podziwiam zaangazowanie. Pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Wciąż myśle, zatem mam zajęcie na jakiś czas - Darku, pracuje jak widac, zgodnie z planem :)

e. i. - no nie pzresadzajmy, wszakże uczymy sie wciąż, duzi i mali, młodzi i nieco starsi, a wersja Kaliny jest lepsza, ale traci miano sonetu, aczkolwiek jeszcze dwa dni na dłubanie...

[M._Krzywak]

e. i. - ja mam dokladnie to samo wrażenie, chodzi jednak też o to, by czasem uporac się z jakąś trudniejszą formą. Bo wiersz, powiedzmy, biały - napisac łatwo, gorzej z jego wartością - co widac na forum. Czasem przed dobrym meczem piłkarz dużo trenuje - zatem taki sonet ja uznaje właśnie za trening, chociaż jednak staram się, by treśc podporządkowac formie, a nie na odwrót. Pomyśl - ile trzeba nagrzebac się w słowach - by znaleźc odpowiednie i pasujące. To na pewno wzmacnia zarówno intelekt, jak i wyobraźnie, a już na pewno wzbogaca słownictwo.
Zostaje tylko ciekawe i prawdziwe stwierdzenie - ta sztywnosc poetów. Ale własnie "Ballady" Mickiewicza były pzrełomem - czymś prostym, żebym nie napisał - urągającym ówczesnej poetyce. My teraz tez próbujemy coś przekazac - wszyscy tutaj - jednocześnie się ucząc i to nie na sztywnych szkolnych schematach - i to jest właśnie coś dobrego.
Zresztą dowodem będzie czas - obawiam się, że wiele osób zaczynało z tak zwanymi gniotami (nie piszę oczywiście w tym wypadku o tobie) i myślą, że pzrełamią wszystkie schematy, ale okazało się, że padli w boju. A ci, co zostali - piszą naprawdę dobre wiersze, kto wie, jakie losy będe w pzryszłości. Nie wspominam już o autorach tomików i to nawet bardzo dobrych.
No, ale to już takie poza warsztatowe refleksje :)
Zaglądaj kiedy chcesz - wszakże po to warsztaty :)
Dzięki za poprawki - oczywiście poprawiłem.