Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

limeryk pokrzywdzonego w opiniach artysty


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a to co znowu za krzyki?

troszkę Stefcia, ciut Ewusi
nie zabraknie też dzie wusi
kapkę Stasi, mnie drobinkę
-Krzywak zrobi dobrą minkę:))
potem dodać szczyptę czarnej,
bajki-żeby było fajniej,
wymieszawszy Olka z Krzysiem
le mal krzyknie: mmm, to mi się:))
taki ot(c)o przepis nowy
i 'limeryk' już gotowy!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



złamaliście mi serce opiniami
a w marzeniach płakałem wraz z wami
gdy miłości swej pierwszej opisywałem tchnienie
napisaliście głupoty w opiniach i każdy ze mnie się śmieje...
Opublikowano

na nic pocieszenia kiedy wiosną deszcze
kiedy jeszcze aniołek białym piórkiem łechce
na nic wszystkie gwiazdy i asteroidy
miast nektaru miłości jem toksyczne grzyby...

teraz znowu szlocham na monitor łzy leje
posłałbym wiersz nowy, lecz tracę nadzieje
bo jak prześlę słów tysiąc łzami napisane
od Satanisławy znów dostanę lanie :(

Opublikowano

skorzystaj pan choćby ze ściągawki na forum "co to jest limeryk" (po prawj stronie)
i nie gorączkuj się pan tak - ja tylko chciałam zwrócić uwagę na pewne zasady - bo chyba w życiu trzeba mieć jakieś zasady, ale może się mylę - pan tu rządzi - to pański limeryk;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...