Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasem gdy patrze wzdłuż drogi
mój przyjacielu ubogi
dostrzegam w sobie wilcze cechy
np. owłosione nogi

własciwie to nic nie znaczy
ale gdy tak się przygladam
w lusterku w pokoju goscinnym
na wilka troche wygladam

może postawa ma wilcza
cos tutaj powie mi więcej
bo wilka ja nie spotkałem
najwyżej w jakies piosence

własciwie to czym się przejmować?
nawet gdybym był wilkiem
przecież to nic wstydliwego
zamienić się w wilka na chwilkę

ale prawdziwy jest słaby
bo ogon się nie podnosi
lepszy jest elektryczny
krecacy się wokol osi

Opublikowano

ej wilku! ogon do góry
zawyj, wiosenne chmury poniosą
skowyt ku polom,
kotkom na blaszanym dachu
w ich futro wkręć się
one mają chęci na pieszczoty
na wilcze owłosione nogi
i na troszkę więcej
zatem bez strachu
idź z ogonem prawdziwym
kotki taki wolą

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



któż odgadnie gusta kocie
stary wilk doświadczeniem kusi
siedzi kotka na wysokim płocie
siwy łeb pogłaskać musi
z przekory
Opublikowano

nie tylko dusza wilka slawi
jak i lysina siwa jak chmura
wilka jak kazdy w mlodosci lubi sie plawic
na starosc jeno morda ponura
juz pazur nie ten
zab je pruchnica
a pamiec i gibkosc
umyslu prysla
wilk stary slaby jest
nie da sie ukryc
jak staro
rozgdakano kura

Opublikowano

nie odganiaj wilku kotki
strasząc ją gdakaniem
chłoń ciepłe pieszczotki
właź więc szybko na nią

póki wiosna, póki marzec
daj się ponieść namiętności
nie bądź jak starzec
ogień w żyłach niech gości

Opublikowano

uśmiech na pyszczku kotki
pięknie wymalowałeś
gdy z wilczą iskrą w oku
do lasu ją porwałeś

teraz wśród dębów, świerków
czary się dzieją, dziwy
chociaż kotka zmyślona
a i wilk też nieprawdziwy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...