Oczekiwanie

[Leszek]

Musi się udać, ja będę na ciebie...
Niedokończona myśl na pożegnanie
tknęła nadzieją przepełnione serce
w alei marzeń.

Pisze codzienne życie
różnobarwne scenariusze, łzą zmoczone historie,
opadające liście,
zagubione w zawierusze ślady znaczone losem.

Musi się udać, ja będę na ciebie...
Czemu niepewność kryją proste słowa?
Niosą cierpienie niewidzialne kleszcze,
ławice obaw

[stanislawa zak]

bo się rozpłaczę
i swoimi łzami twoje wiersze oznaczę
dajże Leszku trochę radości
w mojej smutkiem znaczonej "starości"
Duch mój starzeje się za okna szybką,
gdy radość lotnią umyka szybko.
pozdrawiam ciepło .

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stasiu coś zbyt lotna jest Twoja myśl abym uwierzył w jej starość. :)
Wiersz umieściłem w tym dziale, gdyz nie jestem pewny środkowej strofy, czyli części refleksyjnej wiersza, która w zamysle jest inna od pozostałych. Pozdrawiam cieplutko Leszek :)

[stanislawa zak]

to masz rację jest refleksyjnie, ale co do poprawności- bo o to ci chodzi - niestety jam ciemna tabaczka.
miłych snów, może cos sie przyśni!

[Espena_Sway]

Leszku, przeczytałam i nasuwają mi się dwa warianty

I

Pisze codzienne życie
różnobarwne scenariusze, łzą zmoczone historie,
opadające liście,
zagubione w przestrzeni ślady znaczone losem


II


Pisze codzienne życie
różnobarwne scenariusze, łzą zmoczone historie,
opadające liście,
zagubione w perspektywie ślady znaczone losem

nie wiem, czy skorzystasz, ale to tak ode mnie :)

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Arena Solweig]

Po szybkim pierwszym czytaniu nasunęła mi się niezwłocznie taka myśl : a gdyby tak urwać pierwszy wers otwierając drzwi wyobraźni. Przecież sam tytuł jest już wymowny.
„Musi się udać, ja będę…”
nasuwa różne skojarzenia.
Jeszcze tu wrócę. Pozdrawiam serdecznie Arena

[Leszek]

Oczekiwanie

Musi się udać, ja będę na ciebie...
Niedokończona myśl na pożegnanie
tknęła nadzieją przepełnione serce
w alei marzeń.

Pisze codzienne życie
różnobarwne scenariusze, poplątanych historii
opadające liście.
Ślady istnienia w szarudze, zagubione unosi.

Musi się udać, ja będę na ciebie...
Czemu niepewność kryją proste słowa?
Niosą cierpienie niewidzialne kleszcze,
ławice obaw.

Ślicznie dziękuję za pomoc, przyszła mi jeszcze taka wersja do głowy. :)

[Leszek]

Problem który miałem i który dostrzegłem po napisaniu miał dwa aspekty:

- obok siebie wystąpiły trzy te same formy gramatyczne z takimi samymi końcówkami zmoczone-zagubione-znaczone, które przy czytaniu odciągały od treści
- cały wiersz jak to u mnie jest pisany asonansem, natomiast na średniówce patrząc na 2-4 pojawia się scenariusze-zawierusze z rymem dokładnym

Dopiero wczoraj jednak udało mi się zdefiniować, co mi w tej strofie przeszkadza.