Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(mojemu przyjacielowi Józefowi -„Jaworowi”)



północ, peron tobołków i ludzi,
ludzi bezdomnych z wyboru, z głupoty?
i oko cyklopa coraz bliżej
ach nie, to moje tęsknoty!

wyrywa z zamyślenia, biegam
ha! zdobyte, głowę opieram o szybę
na peronie zostają twarze
bezmyślne, szare, krzywe

już stukot niesie w noc
zapalam papierosa, nadsłuchuję:
- U Jawora piękne łodzie
będą wozić mnie po wodzie

i szum, i szum, i sen, i sen…

śnię, że lecę przez puszczę
nad drzewami, chmury roztrącam rękami
a za mną łuna czerwona
trochę zdziwiona, trochę zdziwiona…

światło razi w oczy
ach, to tylko mundur i dziurki w papierze
coraz bliżej
i tylko drzewa wielkie gwiazdy przesłaniają
- wierzę, nie wierzę?

zgrzyt hamulców mnie budzi
i w noc ciemną wychodzę
by pamięć odświeżyć
kiedyś tu umrę
lecz muszę to przeżyć, muszę to przeżyć…

śpią ludzie i losy
i tylko psy witają jak swego
flaszka w plecaku uwiera,
nie wiem, nie czuję,
zaskoczę śpiącego

na Słupiańskiej piękne tonie
w toniach tych żyją okonie
a świt już widać, dnieje
- Dzień dobry, dzień dobry!
- lecz kogut nie pieje…

Jawor, Jawor
Jaworowi ludzie
Jawora już nie ma
ludziom idzie jak po grudzie

nad wodę, pod górę
na cmentarz pod lasem
przy bramie sosna mała
„…niech stoi jak stojała, jak stojała…”

kieliszek drży w dłoni
myślę, że już pora
za życie Twoje i zdrowie moje
nikt Ci nie powie „fora ze dwora”

Jawor, Jawor
Jaworowi ludzie
a może Święci pomyślą o cudzie?

uciekłeś, schowałeś się pod lasem
a włodarzem jest drugi
pewnie żeś ciekaw
czy spłaci Twe długi

a ja skulony we czworo
siedzę na deskach
mgła mnie dotyka
zaklinam starego leszcza
lecz on umyka, umyka…

na wieżę wielką, wieżę zieloną
wdrapuję się z trudem
postać zastaję pochyloną
nad życiem, nad szczęściem, nad złudem

tam daleko na wodzie
łódź widzę czerwoną
płynie w moją stronę
a duszę, duszę ma zmęczoną

noc, ludzie śpią i losy
i tylko psy mnie żegnają

i Jawor, Jawor
Jaworowe dzieci
Jawora już nie ma
a Księżyc wciąż świeci…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...