Verdun

[Marcin Łukasz Makowski]

przy drodze do Verdun
jeden z nieznajomych przebrany w mundur
skakał bez nogi
widziałem podobny popis
w cyrku Monaco tej pamiętnej wiosny
roku 1912

flary śpiewały na niebie
znaczyły okopy gotowe do snu

były takie dni że zabierali całe wozy
woskowych figur pisałem wiersze
palcem po błocie épave

w zasadzie czasy powszednieją oczy
robią się szklane roztrzaskane
poranione drzewa głaszczą nagie piwnice

teraz już wiem
umiem oddychać śmiercią
i co dzień oddycham śmiercią

-
épave-fr. ziemia niczyja

[Smok]

Panie Marcinie Łukaszu, ja kupuje :)

pozdrawiam

[hewka]

do mnie tez trafia, czytalam wczesniej,
pozdrawiam pieknie:)

[Dariusz Sokołowski]

Jak usłyszałem pierwszą "salwę śmierci" (hihi), to mnie zamroczyło. Ten drugi wystrzał, to pewnie tak dla pewności. Zeby już nie wstał. No i się nie podnoszę. Nawet nie pisnę. Z jedną ręką przy głowie. Z drugą na magazynku klawiatury. Jeszcze na siedząco. Ale oddaję honory.

[Ewa Fałdarek]

całkiem refleksyjne i takie twarde-nieubłagane trochę w moim odczuciu. moje wyrazy szacunku za temat i za wykonanie duży plus. nawiązanie do dziś takie niebanalne i proste zarazem. autentyczne.