Uchwycona chwila ciszy

[Łukasz W]

W piaskowej butelce po
wytrawnym winie obmywam
cię ciszą z przekrzyków.
Za oknem lampiony z
pretensją w płomieniach
kłaniają się setkom świetlików.

Blaszana piersiówka,
pamiątka po dziadku,
podziwia okręty z papieru.
Świadoma przeszłości
osiadłej na żaglach rdzewieje
nie znając już celu.

Ta chwila, choć krótka
i głucha na wieczność
nie żąda by jej się słuchano.
Wie dobrze, że ukryta
w odmętach pamięci
powracać będzie co rano.

[M._Krzywak]

Bardzo to ładne - tak się rozczytałem i jakiś powiew nostalgi mnie owiał. Dobrze napisane, wciąga.
Na tak.
Pozdrawiam.

[Smok]

no się z Krzywkiem zgodzę, ładny wiersz.

pozdrawiam

[Regina Misztela]

nie ani to ładny wiersz, ani ładnie napisany

wytrawnym winie obmywam
cię ciszą z przekrzyków. - proszę mi wytłumaczyć ciszę z przekrzyków?:)


chociaż piersiówka:)
Reginka

[Łukasz W]

cisza i przekrzyki to dwie różne rzeczy...

[Ewa_Kos]

''wie dobrze, że ukryta'' zmień na ''i dobrze ukryta''
Przy głośnym czytaniu tam właśnie ''skrzypi''
Poza tym fajny rytmiczny wiersz. Pozdrawiam ciepło. EK

[Julia Valentine]

ogólnie, moim zdaniem, nie najgorzej, ale: zmieniłabym wersyfikację, tym bardziej w niektórych miejscach (np. wg mnie lepiej nie zostawiać pojedynczej litery na końcu wersu); do tego w trzech ostatnich wersach dałabym myślnik:
"Wie dobrze - ukryta
w odmętach pamięci
powracać będzie co rano."

melodyjna całość, razem z treścią sprawia, że tekst jest melancholijny i dobrze się go czyta;

pozdrawiam serdecznie

[stanislawa zak]

biorę na siebie odpowiedzialnosć i podpisuję sie pod wszystkimi komentarzami, z tą różnicą że wiem o co chodzi w ciszy przekrzyków, też tak czasem mam.
pozdrawiam