Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W odniesieniu do twojego serca

DJ Grin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

DJ Grin

DJ Grin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Niestety nasze skrzydła są wciąż papierowe...
To dlatego pewnie nasze nogi w ziemię
wrastają, a życie jak ciążenie
za pomocą praw fizyki spuszcza nasze głowy.

Niestety. Nasze skrzydła są jeszcze z papieru...
Dlatego wczoraj chłopiec na Twej klatce
rzucił ulotki na wycieraczkę,
zdziwiony, że nie wzlecieliście na nich do góry.

Niestety nasze skrzydła, wciąż tylko z papieru,
nie pozwalają chodzić własnymi ścieżkami.
Nawet jeśli skoczysz nie polecisz na nich,
a tylko spalisz się pewnie ze wstydu.

I jest jeszcze, niestety, prawda, co przetrwała
w chorych głowach ludzi, co inaczej płaczą:
nasze papierowe skrzydła są jedyną rzeczą,
jaka czyni nas ludźmi, jaka żyć nam pozwala.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      bardzo

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Waldemar_Talar_Talar
      Okruchy wspomnień

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               
    • Waldemar_Talar_Talar
      Sieczka myśli tworzenia.

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - min też się podoba twój wiersz -                                                                          Pzdr.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Na porannym spacerze z psem (tercyna)

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - taki spacer to skarb - bardzo miły wiersz -                                                                                       Pzdr.serdecznie.
    • FaLcorN
      Lekko mi

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      Lekko mi! Gdy jesteś. Serce wezbrane. Dusza spokojna. Każdego dnia Ciebie wyglądam. Drogę mi wskaż! Jak pochodnia.   Lekko mi! Gdy jesteś, światłem dla powieki, strumieniem w suszy. Obejmij mnie! Włosów rzeką.  Ciszą bądź! Po burzy.   Lekko mi! Świat nuci! Odę połączeń, gęstnieje para! Wiem! Nasza bliskość powróci. Serce urośnie! Obłoki dla nas!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...