nie pożądaj żony bliźniego swego nadaremno

[Vera_Ikon]

jako kobieta jestem szaleństwem
rewolucją z nagą piersią
przedzierającą się przez barykady moralności

czasem im stróżuję

zaczynam się małym palcem u lewej stopy
i przez wszystkie sfery pożądania
przepływam głodem życia i niecierpliwością

kończę się paradoksem

jestem luką w zaplanowanym życiu
półszeptem euforii
która nie zamilknie
póki jej nie pojmiesz

niekoniecznie za żonę



[18.02.2006.]

[mikołaj chrobochek]

niezłe, podoba mi się

[Vera_Ikon]

Cieszę się, że Komuś :)

[Jimmy_Jordan]

Niezłe, przecież tym bijesz na głowę dział Z.......
Pozdrawiam
Jimmy

[stanislawa zak]

Vero, buziole i dalej próbuj do Zeta!pozdrawiam ciepło!

[Vera_Ikon]

Jimmy, Stasiu, dzięki wielkie, miłe słowa na dobranoc :) Mi dobrze w P, zadomowiłam się tu iten poziom mi odpowiada :)
pozdr serdecznie
Weronika

[Espena_Sway]

Vero, lubię czytać Twoje wiersze, bo trzymasz formę.
ten również mnie nie rozczarował.

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Vera_Ikon]

Dzięki ES :) Zawsze miło odnotować Twoja obecność.
pozdr

[Witold Marek]

Właściwie to i owo z wiersza już było, ale odświeżasz to taką osobistą klamrą, przewlekając przez zjawiskowość, migotliwość jakąś całkiem solidną i sprytną nić piekielno-kobiecej logiki.

Pozdrawiam.

[Miłka Maj]

i tylko piekielnie-kobieca logika to pojmie;
brawo, Vero!
pozdr/V.

[M._Krzywak]

ani żadnej rzeczy ktora jego jest. amen.

a wiersz rewelacyjny, zaprawde tak powiadam:)
i pozdrawiam.

[Adam A]

Ty dobrze wiesz, że jestem fanem Twojej liryki ;)

Pozdrawiam serdecznie

[Vera_Ikon]

Jaaa... nie spodziewałam się, że będziecie tak jednomyślni :) I że nikt o nic nie ochrzani ;)
Dzięki jeszcze raz.