Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bez tytułu 2

aga mala
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aga mala

aga mala

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

malutka krzyczy- głośno aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!1 o czym wy chrzanicie , bo nie jestem w temacie i nie chce mi się być- romuś złotko nie ślil się na oryginalność.Tyle w tobie krytyka ile trucizny w siarce od zapałki.A wiersze które tu zamieszczam ,bo nie mam nic ciekawszego do roboty pochodzą sprzed 8 lat, więc zwisają mi komenttarze na ich temat.Zwłaszcza w takim wykonaniu. Bawcie się chłopięta dobrze.
malutka

vacker_flickan

vacker_flickan

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



uwielbiam takie odpowiedzi autorów:) są takie... emocjonalne i pozornie obojętne, wekslujące uwagę z grząskiej tematyki własnego wiersza na jakość komentarzy:) mam dziś dobry humor (właściwie nie wiem czemu), więc mnie taka reakcja uwodzi:P krótka uwaga nt konsekwencji: otóż, jeśli „zwisają ci komentarze”, to znaczy, że publikujesz po to tylko, aby zobaczyć swój wytwór w obiegu publicznym — ciekawa motywacja:)
nieważne czy sprzed 8 czy 80 lat, wiersz jest kiepski i tyle tylko mieli na myśli przedmówcy:) co to ma do rzeczy, ile wiersz ma lat, dobra poezja się nie starzeje:D
pozdr
Roman Bezet

Roman Bezet

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Skąd w Tobie tyle uczucia do mnie? :D
Niestety głaskania nie będzie - dopóki nie zaczniesz robić odstępów po znakach interpunkcyjnych (to podstawa poprawnego pisania) ;P
Aha - żeby coś mocniej wyrazić, nie trzeba wcale używać WIELKICH LITER (wiem, że o tym wiedziałaś, mala poetko ty :)
dyg
b
vacker_flickan

vacker_flickan

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


- jak to w sobotę przy gotowaniu obiadu :)
ale ty Vacku? się dziwię ;P

nie, no bo ja się wyspałem po raz pierwszy od trzech tygodni i nierobuję się:D
poza tym czekam sobie, może się ruszymy z Nabkowskim gdzieś;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Mitologia

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Bogowie dziedziczą cechy wiernych.
    • Alicja_Wysocka
      nie przyszedł zegarmistrz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Wochen  :)    
    • KOBIETA
      Cat eyes..

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN   „ Poszedłbym za Tobą, jak pustynia za wodą.  Głęboko w objęcia, aż po kontur serca.”       Poszłabym za tobą  jasną, mleczną drogą. Pomiędzy chmurami, bylibyśmy sami.   W zmysłowe przestrzenie gdzie świetliste cienie, rubinowym blaskiem  niebo rozświetlają.   pozdrawiam FaLcorN ;) 
    • Magdalena
      Madzia a wiesz

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @hollow man Cytat: "Dobrze!!!!!!!!"
    • Stukacz
      Król Wężów

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Król Wężów w mitologii słowiańskiej pojawiał się dosyć często. Można go było spotkać pod leszczyną, na której rosła jemioła. Strzegł skarbów co było przyczyną, że ludzi kusiła wyprawa na jego włości. Ale nie do końca... Bardziej pożądane było jego mięso. Po odpowiednim przygotowaniu miało właściwości magiczne. Wyzwalało młodość, pozwalało zrozumieć mowę zwierząt i było eliksirem na porost włosów, co doprowadziło, że dzisiaj już nie spotkamy tego pięknego zwierzęcia.   Wersja muzyczna dla leniwych: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wiosna blisko, śpiew ptaków dookoła, Na krzewie leszczyny kwitnie jemioła, Biały przebiśnieg, cieplejsze powietrze, Budzi się życie i słychać to w wietrze, I słychać syk węża, i jego braci, I tupot nóg – ludzie w szyk idą zwarci, Z orężem pod pachą, z pochodnią w ręku, Bez krzty szacunku, bez strachu, bez wdzięku.   Zaciekłe twarze, krew czerwona w oczach Po długich, czarnych, nieprzespanych nocach, Gdy plan knuli jak wzbogacić się szybko: Czy ukraść księżniczkę? Czy z złotą rybką? Czy trzy spełnione życzenia wystarczą? Czy lepiej iść z mieczem i twardą tarczą? Czy podstępem chytrym? Czy nic nie robić? By się wzbogacić i życie ozdobić.   A wiosna radośnie woła i śpiewa, Już pierwsze pąki wypuszczają drzewa, A tam, pod korzeniem młodej leszczyny, Żyje ostatni z wężowej rodziny: Król Wężów. Długi, trzech ludzi przerasta, Z diamentu korona głowę porasta, Która każdemu takiemu zwierzęciu Po lat upływie wyrośnie dziesięciu.   Srebrzysta łuska przyozdabia ciało Jednak korona i łuska za mało, Bo mięso tych zwierząt główną przyczyną Że śmiercią z rąk ludzi tak szybko giną. A ma ono właściwości magiczne Nie tylko dziwne, ale dość liczne, O które walki śmiałkowie toczą, I w krwi wężów swoje miecze moczą.   Nieugotowane i zjedzone, Sprawi tak, że słowa wyłożone Z zwierząt świergotu, pisku czy ryku, Brzmią jak z człowieka ust i przełyku. Zaś ugotowane na oliwie, To co ludzie pożądają chciwie: Młodość. Młody umysł, młode ciało – Jedno i drugie wciąż będzie trwało.   Na krawędzi drzewa zawieszone I jak mak starannie wysuszone, Maści składnikiem niezbędnym, która Sprawi, że wyrośnie włosów fura Jak traw dywany co wczesną wiosną, Łąki, pola zielenią porosną. Złoto strzeżone przez Króla Wężów, Tylko pretekstem dla chciwych mężów.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...