Czarodziej (bajka) cz. I

[Leszek Baliński]

W pewnym miasteczku mieszkał sobie mały chłopiec. Miasteczko było niewielkie. Przytuliło się kiedyś do przepływającej tędy rzeki, objęło ją mostem i tak przetrwało w tym miejscu kilkaset lat. Na górce nad rzeką ludzie postawili kościół z czerwonej cegły, a wokół niego pobudowali swe domy. Domy stały wzdłuż dwóch ulic. Jedna ulica prowadziła z jednego końca miasteczka na drugi koniec miasteczka, a druga z jednego końca świata na drugi koniec świata. Pierwszą ulicą przejechał czasem jakiś wóz, przebiegł czasem jakiś pies lub przeszedł jakiś przechodzień, poza tym panowała tam cisza i spokój. Tą drugą zaś ulicą jechały cały dzień i całą noc samochody. Jechały duże, załadowane przeróżnymi towarami ciężarówki, jechały furgony, furgonetki, autobusy, karetki, wozy strażackie, ciągniki, dźwigi i jechały te najmniejsze - samochody osobowe. Jechały cały dzień i całą noc z jednego końca świata na drugi koniec świata.
Chłopiec mieszkał w niewielkim domku przy tej długiej i tłocznej ulicy. Przez cały dzień i całą noc wsłuchiwał się w pracę silników przejeżdżających samochodów. Często wyglądał przez okno i przyglądał się pędzącym z jednego końca świata na drugi koniec świata pojazdom i zaczynał wtedy marzyć. “Gdybym miał taki mały szybki samochód, to mógłbym jechać gdzie tylko bym chciał, choćby na jeden albo drugi koniec świata” – myślał sobie. “Mógłbym takim samochodem wjechać na najwyższą górę albo jechać do Afryki zobaczyć prawdziwego słonia, prawdziwego lwa albo prawdziwą żyrafę. Gdybym chciał, mógłbym pojechać sobie do Ameryki i może spotkałbym prawdziwego Indianina...” Tak sobie marzył, a samochody jechały, jechały i jechały...
Pewnego dnia mama chłopca zobaczyła go siedzącego ze smutną miną nad skarbonką i spytała:
- Dlaczego jesteś taki smutny Jasiu? - Bo właśnie Jaś miał chłopiec na imię.
- Jest mi smutno, - odpowiedział Jaś – bo wrzucam co dzień pieniążek do mojej skarbonki i ciągle mam tych pieniążków za mało żeby kupić sobie samochód.
- Oj Jasiu! - Powiedziała mama – Żebyś kupił sobie samochód, to musisz najpierw dorosnąć, pójść do pracy i zarobić dużo pieniędzy. Teraz zostaw tą skarbonkę i połóż się spać bo jest już bardzo późno.
Gdy Jaś kładł się do łóżeczka, myślał sobie: “Nie chcę czekać aż dorosnę żeby zarobić dużo pieniędzy na samochód. Musi być jakiś sposób żeby szybciej zdobyć te pieniądze”. Tak pomyślał i usnął.
Spał już twardo, gdy coś poruszyło się w pokoju.
- Jasiu,- powiedział jakiś głos - obudź się! Obudź się!
Zaspane oczy Jasia otworzyły się błyskawicznie. Usta rozwarły się do krzyku, ale krzyk zamarł mu w gardle. W kącie pokoju w delikatnej poświacie ktoś stał. Na głowie miał odrobinę pomięty cylinder, a spod niego wystawały pomierzwione włosy, czarna broda otaczała okrągłą twarz, a spod krzaczastych brwi ciepło spoglądały duże niebieskie oczy. Od ramion aż do podłogi okrywał go czarny płaszcz.
- Nie bój się Jasiu, – powiedział ten ktoś stojący w kącie – jestem Czarodziejem Nocy. Przyszedłem do ciebie bo wiem, że czegoś bardzo pragniesz, a ja jestem w stanie spełnić każde twoje życzenie. Każdej nocy spełniam komuś trzy życzenia. Poproś o co tylko chcesz, a ja to spełnię.
- Naprawdę spełnisz każde moje życzenie – spytał wystraszonym jeszcze głosem Jaś.
- Naprawdę – odpowiedział Czarodziej.
- A gdybym chciał tak dużo pieniędzy, żebym mógł kupić sobie najlepszy samochód na świecie?
- Proszę, oto pieniądze- powiedział Czarodziej stawiając przy łóżku Jasia ogromną walizkę pełną pieniędzy.
Twarz Jasia rozpromieniła się. Nigdy w życiu nie widział takiej ilości pieniędzy. Po chwili jednak nad czymś się zamyślił.
- Ale ja jestem głupi – powiedział.- Przecież mogłem cię poprosić od razu o samochód.
- Mogłeś – powiedział spokojnie Czarodziej.
- Jeśli teraz cię poproszę, to czy spełnisz moje życzenie?
- Spełnię.
- Proszę więc o najlepszy, najszybszy i najwspanialszy samochód na świecie!
- Wyjrzyj przez okno – powiedział Czarodziej.
To co ujrzał Jaś za oknem przerastało jego marzenia. Na ulicy, przed jego domem stał tak wspaniały samochód jakiego jeszcze nigdy w życiu nie widział. Latarnie odbijały się w olśniewająco gładkim lakierze, a w chromowanych zderzakach przeglądało się całe miasto. Chowane reflektory były podniesione i patrzyły w dal swymi postojowymi światłami.
- Najnowszy, jeszcze nie skonstruowany, w pełni skomputeryzowany, najszybszy i najbezpieczniejszy model samochodu osobowego. - Powiedział Czarodziej.
- I jest mój!? - Spytał Jaś nie odrywając oczu od pojazdu.
- Jest twój – odparł Czarodziej.
- I mogę do niego wsiąść i jechać gdzie mi się podoba???
- Oczywiście, że możesz.
- Chodźmy! Chodźmy go obejrzeć.
Po chwili już siedzieli w samochodzie. Jaś za kierownicą, a Czarodziej na miejscu obok.
- Powiedz, nie wydaje ci się, że ten samochód jest dla mnie trochę za duży? - Spytał Jaś Czarodzieja.
- Jest trochę za duży... albo ty jesteś trochę za mały – odparł Czarodziej.
- A czy mógłbyś zrobić żebym był dorosły i żebym mógł jeździć tym moim samochodem?
- Mógłbym – powiedział Czarodziej i Jaś poczuł, że wnętrze samochodu robi się coraz ciaśniejsze, że kierownica jakby przysuwa się bliżej, a jego nogi nie zwisają już bezwładnie z fotela tylko opierają się na podłodze, ale to nie samochód zmalał, tylko Jaś urósł.
- To było twoje trzecie życzenie, ostatnie jakie mogłem spełnić - powiedział Czarodziej i znikł.

cdn.

[rumianek]

super! Przczytałam jednym tchem. Pisane lekko i ciekawie. Naprawdę jestem pod wrażeniem. I najgorszy jest ten "cdn". Nastąpi, ale kiedy? Gdy czytałam o ostatnim życzeniu Jasia, aż się skrzywiłam. Jakby nie patrzeć to nie jest na dłuższą metę dobre życzenie. Bardzo mnie ciekawi jak to dalej pociągniesz :)
Ostatnie słowo - bomba :)

[Leszek Baliński]

Ojej!!! Dzięki rumianek.
Ciąg dalszy czeka na dysku na możliwość wysłania na forum. Powinna więc wkrótce się pojawić.
Co do życzenia, to oczywiście masz rację, ale dziecięce wyobrażenia o dorosłości i upływie czasu odstają od tych z późniejszego okresu życia.

Pozdrawiam Serdecznie

[asher]

Ładnie się wpisałeś w tutejszą tradycję swobodnego bajania :)

[Leszek_Dentman]

Chyba za wcześnie na wyrażenie opini, ale powiem, że bardzo spodobał mi się pomysł z dwiema ulicami. Zastanawiam się tylko, co działo się na skrzyżowaniu. Może przydałoby się rondo, a nawet skrzyżowanie dwupoziomowe?

[Leszek Baliński]

asher, Leszku, dzięki za odwiedziny i komentarze.
d
r
o
g
a
Rozbawił mnie pomysł z rondem. To jednak było takie zwykłe skrzyżowanie: d r o g a z p i e w s z e ń s t w e m
p
o
d
p
o
r
z
ą
d
k
o
w
a
n
a


Pozdrawiam Serdecznie

[Leszek_Dentman]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A pośrodku BUUMM!

[Leszek Baliński]

Nooo.... bywa i tak ;), ale przecie z boku tylko furmanka, pies z kulawą nogą lub jakiś zabłąkany piechur, więc mawet świateł stawiać nie warto... no może dla psa...