Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Strych

Łukasz W
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Łukasz W

Łukasz W

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Powykręcane bezpretensjonalnie,
puste spojrzenia lalek.
Obok nich przewrócony świat.

W kącie siedzi mały Bóg, rączki
dopiero co odpuchły od oglądania
ilustracji w tomikach poezji.
Tak jakby chciał dla nas lepiej.

Na jego buźce widać zmartwienie,
ani świat, ani lalki nie okazują
zrozumienia. Smutny to widok.

  • 2 tygodnie później...
Margarita Garcia

Margarita Garcia

Opublikowano
Opublikowano

Pierwsza strofa bardzo mi się podoba, może za wyjątkiem tego przecinka po pierwszym wersie. Zostawiłabym to bez znaków, wtedy zdanie, utworzone przez pierwsze dwa wersy ma sens.
Trudno natomiast przyzwyczaić mi się do wyrażenia: "rączki (...) odpuchły". Ten czasownik podałabym raczej w formie nieco dłuższej, ale bardziej poprawnej i nie budzącej wątpliwości: "rączki (...) stały się na powrót normalne".
Ponadto nie widzę w tym wierszu pointy, którą jednak możnaby dobudować na podstawie tego, co zostało napisane.

Życzę powodzenia w dalszym pisaniu,
Kasia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      Łąka

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Łąka   Utonąłem w dzikiej, pachnącej łące Upstrzonej barwnymi główkami kwiatów. Tuż obok ze swą nitką się plącze Żółtozielony pajączek Wielki łowca owadów.     Czarna mrówka z suchym badylem się zmaga- Ciągnie cegiełkę do swego pałacu. Polna mysz dnem łąki się przekrada I do mrocznej nory wpada Pełnej mysiego płaczu.     Kołysze wiatr łąką, gna zielone fale, Gęsty żar leje się z nieba I pachną zielenią trawy wspaniale Jest tylko ta łąka... i myśl, Że poza nią nic na świecie! nie ma.   Tekst powstał na początku lat 90-tych ub.w.    
    • Sylwester_Lasota
      Przesłodzona herbata

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Świetny tytuł, a miniatura daje do myślenia. Podoba się :)   Pozdrawiam.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Ostatnia samoocena.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Ostatnia samoocena"   Sam siebie nie czaruję, będąc istotą przeciętną – ni dobrą, ni złą, spokojną, z latami nieco przegiętą.   Nienawidzę głośnych kłótni, ale i tych cichych nawet. A uczciwość jest mi droższa niż piękny brylant czy diament.   Podziwiam zmierzchający dzień, który przemija stopniowo, i budzący się poranek, niosący nam nowe słowo.   Jestem już w takim wieku, że nie boję się żadnych nocy; to wiek zgody z samym sobą, ze słabością i niemocą.   Czuję się też trochę winny, bo różne zdarzenia miałem. Bywając naiwnym w młodości, niczego się nie bałem.   Z fantazją, choć nieraz zgubną, byłem szczery i serdeczny. W brawurowym pędzie życia przystojniak dość niegrzeczny.   Na pół serio życie brałem, śmierci zaglądając w oczy. Często ją prowokowałem, dzisiaj ona za mną kroczy.   Leszek Piotr Laskowski
    • Grahamoza
      Żona głodna

      Przez Grahamoza · Opublikowano

      Żona głodna   Nad stawem koło krzaczora, molestowała werbalnie kaczka kaczora. Kaczor pragnął  proste życie wieść. Kaczka zaś złote jaja chciała nieść. Futra z lisów, buty z węża! Blichtr i poklask…na nic jęki męża! Kaczko moja kochana, próżno szukasz braw. Wizja twa świata brudna i mętna jak i ten staw. Odstaw swe żądze, żaden z ciebie ssak. Myślisz jak człowiek, a nie ptak.   Grahamoza
    • kultura_pop
      SMOK

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Nad miasteczkiem przelatuje czarny smok Poszarapane cienie podążają za mną krok w krok Wszędzie czerwone lampiony choć to nie jest chiński nowy rok Szczerząc kły, swym kamiennym wzrokiem niebo preczesuje Denglong   Tak jak zawsze, najgorsze starcie jest dopiero w finale Więc to twoja wina skarbie, że na starcie już przegrałeś   Nie wiem o co chodzi ludziom wokół mnie, wszyscy mają jakieś pretensje Po prostu pozwólcie iść przed siebie I się weźcie ode mnie odczepcie   Mówiłem to już chyba wszystkim Znajomym, rodzinie i bliskim Kasjerce w żabce, panu w kiosku i kotu ale o tym nie musisz mówić nikomu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...