Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

uwolnienie

tom zdanowicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

tom zdanowicz

tom zdanowicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Siedzisz nieruchomo, wpatrzony przed siebie
jak zimny posąg niewzruszonej Wenus
i boisz się ocknąć przebudzić z letargu.

Za oknem blady świt gasi gwiazdy
i nie są to wcale "przewodniczki łodzi"
dla ciebie nadzieją było zawsze słońce.

Codziennie wschodzące promienie
to nowe godziny kolejny dzień
i wstawałeś wraz z nimi pełny światła.

Dziś już nie wiesz czy znów wzejdzie słońce
Już tylko czekasz i w strachu doglądasz jutra
I na co liczysz? Że kogo spotkasz?

Z daleka ciche stąpanie
delikatne kroki jak małego wróbelka na dachu
i lekki powiew, i słodki zapach.

Cisza - już nic nie mówisz
a dłonie twe zimne
a w oczach sople lodu.

Jedynie serce wreszcie stopniało
znikła w nim drzazga zadająca ból
a dusza szczęśliwa śmieje się nad ciałem.

Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Biorąc pod uwagę tytuł.. podoba mi się z calości tylko ostanie zdanie.. "a dusza szczęśliwa śmieje się nad ciałem"..... jest sporo błędów w budowie zdań, oj.. niełatwo jest pisac..;))... nie piszę tylko o Tobie..:)... pozdrawiam..:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Natuskaa
      Umieją się uśmiechać wiedzą co to płacz

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Uśmiechnięte myśli :)) to chyba te, które się człowiekowi wyrywają jakimś głośniejszym uśmiechem w miejscach ku temu nie wskazanym, jak np autobus. Oby takich było jak najwięcej.   Pozdrawiam :)
    • Posem
      69#

      Przez Posem · Opublikowano

      Dziś nie ma cię została sucha rozmowa i ogromny deszcz z chłodem   nie tęsknię gdyż spotkał mnie ciężar filozoficzny który z trudnością unoszę   szukam też wyjścia które mogłoby zatrzymać mój powtarzany błąd   zimno, które przeszło przez drzwi rozgościło się przyjemnie w płucach   lato schowało swój rynsztunek może jeszcze wróci  a z nim nowe opowieści które będą mi podróżą przez pewien czas.   
    • Natuskaa
      Kolejne lato

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Lepiej nie, lepiej niech będzie dziś, trudno, że czasami postanowienia zdają się jakieś mniejsze, lądują gdzieś na końcu zadań... to może te postanowienia wystarczy wzmocnić odpowiedniejszą godziną, albo nie obciążaniem aż tak tego lata...    Pozdrawiam :) 
    • Berenika97
      na placu boju

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Bardzo dziękuję!  Te słowa to dla mnie sama prawda. Wybaczenie sobie bywa najdłuższą drogą.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!    Dziękuję z całego serca za piękny wiersz i  oby te słowa się spełniły. Może kiedyś uda mi się być dla siebie milsza. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @karenka   Bardzo dziękuję! To prawda, że siłę czasem łatwiej dostrzec z zewnątrz niż w sobie. Piękne słowa! Serdecznie pozdrawiam!  @Posem   Bardzo dziękuję!  Zgadza się - zaniedbywanie siebie ma wiele twarzy, nie tylko tę najbardziej oczywistą. Często to nadmiar obowiązków i brak czasu na odpoczynek.  Umiar to chyba najtrudniejsza sztuka w dbaniu o siebie. Miło, że wiersz skłonił do takich przemyśleń. Serdecznie pozdrawiam! 
    • Trollformel
      Po stokroć

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Uciekam z sieci na przestrzeń nieokiełznaną i wracam z tym co tam odkryję. :) @Berenika97 Zaczęłam zauważać, że wirtual, jest dobry, ale odczuwania zmysłami mi nie zastąpi.  Bardzo brakuje bezpośredniego kontaktu.  @Poet KaDziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...