Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      hańba

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @bazyl_prost Nie mam takich skojarzeń. Zostawmy może każdemu własną wyobraźnię..
    • Simon Tracy
      Głosy kapłanów - epilog

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Lenore Grey Po naszej ostatniej rozmowie postanowiłem poświęcić to opowiadanie Tobie. Bo wiem, że doskonale rozumiesz tego typu utwory i stworzony w nich świat. Może kiedyś wydamy razem antologię podobnych utworów. Tego nam życzę. 
    • Lenore Grey
      Głosy kapłanów - epilog

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @Simon Tracy Cudowne opowiadanie, pełne misternie splecionych wyobraźni i napięcia. Końcówka jest niemal filmowa... Opowiadanie w ogóle kończy się w momencie, w którym wielu jeszcze by coś dodało. A tak — każdy może sam dopisać dalsze losy bohaterów. Takie zakończenia są najlepsze

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No i, ta dedykacja. Bardzo Ci dziękuję
    • bazyl_prost
      hańba

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Miło to fajnie , nie chcę jednak żeby było miło tam gdzie powiedzmy spawarka
    • Pisarzowiczka
      Zawód grabarza

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Pewien fakt jest nie do zbicia: brakło w naszym związku życia. „Póki śmierć nas nie rozłączy” –  toż to zawsze źle się kończy. Ten krzyk ciągły, bezrozumny był dziś gwoździem do twej trumny. Powierzchownie jesteś słodka, za to martwa już od środka. Twoje ciało bywa sztywne; trochę mnie to kręci, dziwne… Ciągle wpędzasz mnie do grobu. Na nas nie ma już sposobu. Jestem w dołku. Boli głowa. Czas ten związek więc pochować.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...