wspólna osobność

[stanislawa zak]

łzy płyną parami
uśmiech sam kwitnie inaczej
we dwoje droga nie nudna
gdy się razem śmieje i płacze

a oni
w parze pojedynczo idą przez życie
każde swój uśmiech i łzę dzierży
szczęście zardzewiało zgubioną obrączką
i już się nie należy

[Tomasz_Biela]

łzy płyną parami
uśmiech sam kwitnie inaczej
we dwoje droga nie nudna
gdy się wspólnie cieszy i smuci

a oni w parze
pojedynczo idą przez życie
każde swój uśmiech i łzę dzierży
szczęście zardzewiało leżąc gdzieś

zgubioną obrączką nikt się nie przejmuje
już się nie należy człowiekowi


/

bywaj

[Espena_Sway]

Stasiu, ładnie napisałaś o tym rozwodzie. podoba mi się zarówno Twoja jak i od Bielaczka wersja

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Aneta Kornaś]

wzruszające... ale jakże prawdziwe

[stanislawa zak]

Tomku, jak cię lubię!!!!!
Espeno, Anetko, dzięki za zyczliwe słowo, pa!

[Ewa_Kos]

Stasiu udał Ci się wierszyk; fajnie o tych obrączkach
a jak już Cię tu nie będzie to odezwie się dzwoneczek.
Pozdrawiam ciepło. EK

[stanislawa zak]

za pózno, dzwonek był. pa!

[Aneta Kornaś]

nie za maco stasiu...I am new

[Miłka Maj]

ale jakże prawdziwe, niestety :(
pozdrawiam/V.

[stanislawa zak]

tak, to jest bycie obok,cholerne, kiczowate bycie obok. tylko wspólność majątkowa,
dzięki!