Jak trudno osiągnąć cisze

[wianeka]

Jak trudno osiągnąć ciszę
wydawałoby się podstawę hałasu

Jej rytm piękny stopień
spokoju filiżanka na spodeczku
z pragnienia ładu i harmonii

doszukuję się ciszy
jakim prawem
już jestem blisko
czuję jak we mnie bije
jej niedźwięczny posmak
nagle uświadamiam
sobie że moje
rozmyślanie blokuje jej rychłe narodziny

Tęsknota bardzo wdała mi się
lub we mnie wydaje się
bo ciągle buduje inne
niedoskonałe namiastki
jej osoby

lecz czym ona jest?
szukałem odpowiedzi
brakiem życia?
brakiem dźwięku?
spokojem?
szukałem ich podstaw
w narodzinach?
w śmierci?
w ruchu
najlepiej zobaczyć przeciwieństwo
by potem móc ujrzeć obiekt utęsknienia
zmrużenia powieki
chwili piękna
ciszy?


słucham Milesa Davisa
i czuję się jak gdyby była we mnie cisza
że jest i że jest jej brak
piękne dopełnienie
w braku słów odnaleźć krzyk
ujrzeć światło bez żadnych „lamp”
staję się dźwiękiem
ulotny moment wlatuje
i wylatuje z ucha do ucha
i odwrotnie

czym jest cisza
brakiem dźwięku?
głuchym słowem?
niewystępowaniem hałaśliwych ludzi?

jednoczę się z nią
przeistaczam się w ten podmiot
jakim w tym momencie ona włada
połykam ja gryzę
i wypluwam


cisza nie zależy od dźwięku
ona jest często spostrzegana
przez zabieganych ludzi
poprzez głupi brak mądrego hałasu


Czym jest cisza?
popłyń w siebie
dotknij swojego serca
palcem duszy
zadrżyj i powiedz
w „ciszy”
słyszę ją
znam moje oblicze
jak w łonie matki
gdy biło jej serce
a ja byłem stwarzany

[M._Krzywak]

Dotrwałem tylko do połowy...

[Tali Maciej]

a ja przebolałem do końca

uczcijmy to minutą ciszy

nisko się kłaniam i pozdrawiam

[jagoda nossis]

wolę jak piszesz krótsze;-)...bo gdzieś tracę sens; no i parę zgrzytów też jest np."sobie że moje"- niepotrzebnie razem w wersie; pozdr