Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

proszę pana
pan pomyśli ile nas nie spotka
niezapominajek zerwanych na łąkach kwiecistych
jeśli dziś się miniemy
raz jeszcze

co wtedy latu powiem
kiedy się spyta promykami
czemu siedzę w cieniu
sama

czy strojąc ręce drżące
wypalę z ust magazynki kłamstw bezradnych
czy może drwiąc sobie z turkusowych marzeń
ucieknę przed słońcem

proszę pana
pan pomyśli za mnie

bo choćbym chciała i tak się minę
a ze wszystkich sił zostanie tylko oczu puste
zapatrzenie
w chwilę

Opublikowano

napiszcie co sądzicie:P tym razem koleżanka czytała jakieś romantyczne kobiece wiersze i tak sobie pomyślałem, że mógłbym zaryzykować i napisać coś pod ten styl:P no i wyszło to;p pierwsza taka moja próba i zapewne osttania więc się nie śmiać:P
a wiersz btw to pisany właśnie z dedykacją i myślą o owej koleżance;p dała mi koncpet:) gorszy czy lepszy ale zawsze hehe...

pzdr
wiktor

Opublikowano

Nie jest aż tak źle :)
Strofy pierwsza i ostatnia nawet mi przypadły do gustu :)
Środek jakby już słabszy. Np. wers
wypalę z ust magazynki kłamstw bezradnych
nie brzmi najlepiej. :(
Gdyby było bardziej dosłownie, tak jak ma to miejsce w strofach skrajnych, byłoby lepiej.
Pozdrawiam.
PS. Wiersz powyższy przypomina mi jeden z Dwukropku Szymborskiej.

Opublikowano

Jak autor traktuje poważnie odbiorce dodając komentarz do wiersza, to i odbiorca czuje się poszanowany :)
A co ciekawsze, nie jest to tak straszne, jak było zapowiedziane, jak na taki temat to i kolorystyka odpowiada, i forma wypowiedzi. Jeżeli już miałbym coś poprawiac, to zrezygnowałbym z tej ostatniej strofy - proszę głośniej przeczytac - forma zgrzyta...
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy Naprawdę wciągające! Jak zazwyczaj egzotyczne klimaty takich kultów mnie nie przejmują jakoś specjalnie, tak utworzona tutaj atmosfera działała wręcz hipnotyzująco. Lubię literaturę grozy - utwór wywołał ten specyficzny dreszczyk tzw. morbid curiosity, chorobliwej ciekawości ciągnącej mnie, jak po nitce do kłębka ku nieznanemu fatum :D Uchwycił mnie też obraz wszelkiego robactwa, szkodników i zarazy, która jednocześnie w swój podły sposób tworzyła jakąś koherentną część tego tajemniczego miejsca, dając znać już na wstępie intuicji czytelnika, że to czego doświadczy może być makabryczne, ale stanowi naturalną część mistycznej całości, wykraczającej poza podstawowe zmysły ludzkie.   Mam też pytanie. W jaki sposób decydujesz o podziale zdań na wersy w swoich utworach? Jest to proces bardziej intuicyjny, czy zwracasz uwagę na to, aby niektóre części były wyszczególnione intencjonalnie?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Waldemar_Talar_TalarWaldemar_Talar_Talar dziekuję za polubienie. Pozdrawiam.
    • Oryginalne, przyznaję. 
    • ROZMOWA O POEZJI   Dzwonił kolega z uczelni starej, Że mnie wspomina, że... i tak dalej. Prosił o wierszyk w bieszczadzkich rymach, Najlepiej taki o połoninach.   No to mu odpowiedziałem: Żeby mnie miało pozbawić wzroku, Żeby mnie nędza dopadła w kroku. Żeby mi miało pokrzywić gębę, Do mgieł i górek wzdychał nie będę!
    • Zapisuję słowa na ciele wiersza między wersami ukryte piersi szepczą do ust głodnych czytania kuszą liter wypukłe wdzięki pozuje naga bezcielesna modelka słucha uważnie myśli czytelnika cała drży zachłannymi oczami widziana przygryza wargi na granicy szczytowania dłonią dotyka wilgotnych strof metafory pachnące umyte weną wypisana skóra pożąda ciała weź mnie – nie czytaj prosi nieśmiała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...