Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mojemu ojcu wydawało się
łatwo, na prawo i lewo
z tendencją na prawo
pieniędzy z tego nie miał

miał jaskrę
i lat około sześćdziesięciu trzech
gdy dawał mi żyć
czasem jestem mu za to
niewdzięczna

Opublikowano

podoba mi się druga strofa - wprowadzająca na mój gust
gorsza znacznie, można by coś tam zmienić. pierwsze
słowo "mojemu" jest chyba zbędne, bo generalnie wiadomo
jakiemu. no i w trzecim wersie powtarza się "na prawo" możeby
coś z tym...? (chociaż zdaje sobie sprawe, że to celowe).
pozdrawiam z prośbą o częstsze wizyty na ogru:)

yasioo

Opublikowano

Majko Ty moja najmilsza. Szalenie się cieszę, że widziałem ten wiersz we wcześniejszych etapach:) Zakończyłaś dobrze. Jednak tylko dobrze:). Sama wiesz w jakiej jesteś formie, więc nie będę jej komentował. Chcę tylko powiedzieć, że powoli zbliżasz się do właściwej:). Sam mam ostatnio atrofię weny i pisze rzeczy na siłę (widać jakie cuda z tego wychodzą) i w złym kierunku to u mnie zmierza. U Ciebie jest inaczej. Przypominasz mi sportowca rekonwalescenta, który wraca do treningów po kontuzji. Pracuj pracuj i jeszcze raz pracuj a wrócisz do świetnej formy - widać postępy. Innymi słowy, nasz przypadki się różnią, bo ja potrzebuje,żeby mnie coś w dupę kopnęło, jakieś spektakularne wydarzenie, które przekona mnie do myślenia, a Ty potrzebujesz tylko pisać, pisać i jeszcze raz pisać:)

Pamiętaj, że jest grono ludzi, którym sprawiasz wielką rozkosz swoim pisaniem:) i że dla nich może warto (dla mnie w szczególności:D)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Piękny poetycko, pełen tęsknoty obraz tego, co było naprawdę ważne...są takie chwile, które zostają w sercu na zawsze...pozdrawiam słonecznie*)
    • W tym tekście jest dużo prawdy i odwagi. Przyznać, że zbroja ma pęknięcia, że ręce czasem słabną - to nie słabość, ale dojrzałość...pozdrawiam serdecznie*)
    • wszędzie ją całowałem w końcu zabrakło miejsc więc zacząłem całować jej cień  - zwariowałem   wszędzie ją dotykałem bywało że tu i tam niebiosom dziękowałem myśląc oszalałem   wszędzie z nią byłem od morza do tatr zawsze kochałem ach co to był za czas   wszędzie wszędzie to mało powiedziane zrozumie to tylko tamta łąka i las
    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr. @Benjamin Artur - @Radosław - @Posem - @Leszek Piotr Laskowski - cieszą mnie wasze polubienia - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...