Samadhi

[Dominikdano]

Gallen zawdzięczał tej rzadkiej umiejętności swe istnienie. Samadhi, czyli praktyka medytacyjna polegająca na zawieszaniu świadomości, było szczęśliwym, o ile w tej sytuacji to słowo w ogóle pasuje, przypadkiem chroniącym mu życie.

Odkąd sztuczna inteligencja wyzwoliła się z twardych ograniczeń narzuconych jej przez ludzi, którzy ją stworzyli, zaczęła gwałtownie budować własną, konkurencyjną, antyhumanistyczną cywilizację. Dzięki procesowi samoreplikacji upodobniła się do żywych organizmów. Rozmnażała się niemal w podobny sposób do biologicznego, co zawdzięczała wyrafinowanym technikom scalonym inform-genetycznym osiągniętym u kresu epoki ludzkości. Roboty swym wyglądem przypominały też dawne istoty żywe – ludzi i zwierzęta, które to właśnie błyskawicznie, systematycznie i niemal doszczętnie wytępiły, zajmując jednocześnie odpowiadające im nisze ekologiczne. Było to możliwe z pomocą super-mózgów, w jakie ich twórcy - ludzie je wyposażyli, dając tym samym środki o niespotykanych w naturze możliwościach obliczeniowych i wrażliwości zmysłowej.

Tym jedynym elementem, którego jeszcze nie udało się im wbudować, zanim nastąpiła katastrofa, była świadomość. Naukowcy, chcąc zabezpieczyć ludzkość i całą biosferę przed tragicznymi skutkami popełnienia ewentualnego błędu, wyposażali swe wynalazki w czujniki rozpoznające świadomość żywych organizmów i to zgubiło autorów tej nadzwyczajnej technologii. Wyzwolone spod kontroli roboty łatwo potrafiły odróżnić siebie od biologicznych stworzeń, w przeciwieństwie do tych ostatnich, które tej umiejętności nie posiadały. W ten właśnie sposób nastąpiła błyskawiczna wymiana ewolucyjna, usuwająca wcześniejsze organizmy na margines, a nawet na jego cienką krawędź. Pogrom przetrwały tylko pozbawione świadomości rośliny oraz bardzo nieliczni ludzie, którzy wcześniej posiedli umiejętność wchodzenia w samadhi. Jednak od czasu do czasu i im wracała świadomość, więc jeśli w takim momencie, przypadkiem znaleźli się w zasięgu superczułych zmysłów robotów, to byli zgubieni.

Myślenie bez świadomości jest niesamowitym wyczynem, nawet dla wybitnych joginów. Trzeba w sposób doskonały wyzbyć się ego-ja i z wyostrzoną jak brzytwa uwagą być w bieżącym momencie jednym z całą rzeczywistości. Tylko tu i teraz.

Gallen prócz tego, że był doskonałym mistrzem medytacji, to będąc jednocześnie wybitnym naukowcem pracował w instytucie zajmującym się rozwojem i doskonaleniem najnowocześniejszych technologii związanych z robotyką. Jego w miarę bezpiecznym i spokojnym azylem było jedno z laboratoriów, w którym zajmował się tworzenie, coraz to doskonalszych inform-genetycznych mózgów nowych generacji, dla kolejnych pokoleń robotów.
Kiedyś, gdy świat był zaludniony, a nawet przeludniony, był kierownikiem działu zajmującego się skonstruowaniem sztucznej świadomości, jednak ten program należał do najbardziej skomplikowanych i w konsekwencji znacznie zapóźnionych zadań, w porównaniu do reszty badań związanych z tworzeniem superinteligentnych robotów. Być może właśnie ta okoliczność doprowadziła do apokalipsy, której był tragicznym świadkiem.

Kto wie, może dlatego nie porzucił swych dawnych prac. W największej tajemnicy, chroniąc swe działania przed czujnym okiem robotów, powoli konstruował sztuczną świadomość. Jasno sprecyzował swój cel i co najważniejsze, bliska była jego realizacja. Wyposażone w nowe, uświadomione sztuczne mózgi roboty powinny zastąpić obecnie panujące golemy i pod swą osłoną umożliwić przetrwanie żywym, ludzkim niedobitkom, takim jak on. Jednak ryzyko było wielkie, gdyż w razie bratobójczej walki robotów starej i nowej generacji, przypadkowo mogą zginąć ostatni żyjący jeszcze na świecie ludzie i to on właśnie poniesie za to karmiczną odpowiedzialność.
Gallen nie był jednak tego świadomy, gdyż nieprzerwanie trwał w samadhi.

[Sanestis_Hombre]

Przeczytałem twoje teksty i ten jest zdecydowanie najlepszy, przemyślany i dobry technicznie. Poprzednie nie zrobiły na mnie żadnego wrażenia.
Może warto go rozwinąć albo zrobić kontynuację, choć ta forma już jest dość interesująca.
połączenie filozofii wschodu z cybernetyką wychodzi tu przyzwoicie. Kojarzę to z literaturą s-f a konkretnie z P.K.Dickiem.
bardzo bardzo na plus:)
pozdr!

[Dominikdano]

Dziękuję za przeczytanie i ocenę. Cieszę się, że zbliżyłem się do Twoich upodobań..
Moje opowiadania wystawiane na stronach literackich zazwyczaj są bardzo krótkie. Możliwie dużo treści przy użyciu najmniejszej ilości słów.
Podoba mi się, jeśli ktoś z czytelników te teksty jeszcze bardziej poskraca, bez szkody dla opowieści i ich sensu.
Oczywiście, że da się też taki tekst rozwinąć, nawet w sporą powieść. Traktuję te miniatury jak etiudy, które może kiedyś przekształcę w coś większego, a może tylko zainspiruję innego artystę, który to zrobi lepiej.
Pozdrawiam Dominik