Po drodze

[Antoni Leszczyc]

[Dawidowi Domańskiemu]

"Nasz pociąg w nowym staje mieście!"
- oświadcza mi ze śmiechem Dawid.
Budzę się z półsnu; za te wieści
gotów mu jestem błogosławić!

Czas wysiąść! Dziś wśród nowych ludzi
na wiatr rzucimy wszystkie słowa!
Wszak na bilecie, którym zgubił,
starła się stacja docelowa.

Zrywamy rześko się więc z siedzień
i torby chcemy brać pomału.
Lecz znowu refleks nas zawiedzie;
nie tkniemy nawet drzwi przedziału.

Zostaną nam się graty puste
i ręce biernie rozłożone.
My, by nie patrzeć czasem w lustro,
spojrzymy w okno, jak w ikonę.

Czytać będziemy krajobrazy
i pod materią skryty przekaz:
nie wiemy może, gdzie zmierzamy,
lecz mamy chociaż skąd uciekać.

[I 2006]

[Tali Maciej]

dobrze się czyta bo tekst staranny i dopracowany, lubie rytmicznie poprowadzone wiersze rymowane
ale treść mnie nie urzeka, ale adresata napewno ucieszyła bądź ucieszy
za formę odemnie duży plus
czytam Pana wiersze i można powiedzieć że uczę się rymować niedokładnie

nisko się kłaniami pozdrawiam

[Antoni Leszczyc]

Jeżeli treść nie urzeka, to po prostu źle o wierszu świadczy :)

Pozdrawiam, Michał

[Stefan_Rewiński]

Dobre. Kłaniam się.

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)

[Alicja_Wysocka]

No i to jest wiersz! Takie bym chciała na półkach w księgarniach :)

[Antoni Leszczyc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dołączam się do tego życzenia :)

Dzięki wszystkim za komentarze,
Antek