Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

W ostatecznym planie eksterminacji ludzkości,

nie ma już miejsca na kaleczone myśli,

ułomnymi głowami tych, 

którzy wylecieli zbyt wysoko ponad swe jestestwo.

 

Są dni, które przeminą, a chwila jest chwałą dnia,

by móc zobaczyć jak w stratę popada to,

co jest zyskiem dla duszy strudzonej.

Smaganej wiatrem nieosiągalnej miłości,

by miłość ostatecznie osiągnąć.

 

Okalanej szczerą nienawiścią, pomstą motywowaną z głębi serca

żywioną, ku tym, którzy wciąż jeszcze dmuchają.

Ich oddech musi przepaść, ku studniom ciszy,

by wezbrał nowy głos, nowe spojrzenie, nowy dotyk,

nowa ziemia, nowe potomstwo, nowa era,

nowy porządek świata.

 

Edytowane przez Duch7millenium (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...