nickogo nie ckoham

[Marek Hipnotyzer]

zakładając kolejne maski
wirtualnie sterylne mumifikując
siebie samego pieszczotliwym strumieniem
elektronów nie wie przecież czy realnie nie straci
dziewictwa może być trochę dziewicą i w ciąży trochę
a nawet jeśli całkiem w połogu to przecież wszyscy jesteśmy
tutaj równi każdy może pisać fałszywe świadectwo obrzucić błotem
sformatowanym odpowiednio rzucić pierwszy ciężkim jak kamień słowem

[Gość]

nie wiem czemu komentarzy brak.
specyficzny autor. jakiś. niegłupio. trafia.
zresztą, co ja sie tu pałętam, nie mój dział.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo niełatwy. Ale nawiązanie do Księgi Nr1 mocne. Daje po mózgownicy. I to je ono.

[Gość]

acha. nie wiedziałam, ze do Księgi Nr1 (?), ale wiedziałam, że mocny. rzucanie slowem ciężkim jak kamieniem kojarzy mi się z kamieniowaniem grzesznicy z ewangeli ( tak wiem, pewnie to banalne skojarzenie). ale ruszyć dyskusje warto, to zawsze wzbogaca, a dobre wiersze i tak żyją swoim życiem. a ten wiersz jak piramida się uklada z jednej strony i jeszcze to - munifikując- świetne.

[Messalin_Nagietka]

Marku - no piękna zabawa słowem - uważaj by konstrukcja pod naporem śniegu się
nie "obaliła", hi, sorka, teraz na poważnie - fajnie, że się bawisz słowem,
czego efektem jest ten statek ufo, ale czy ku tej krainy zdążać ma poezja?
to pytanie nie tylko do Ciebie, do wszystkich piszących, czy poezja to obraz
słów, diagram wyobraźni poza wnętrzem? ech, ok bo zaraz mi dosypią żem sztywniak,
relatywizm wiedzy i świadomości czasem u mnie nie współgra.
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[fridita]

siebie samego... trudno znów uwierzyć, że można kogoś znów ... mmhm, skąd ja to znam .