Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

od kilku miesięcy nie dajesz sygnału
dopadła cię choroba wściekłych telefonów
czy wibracje nastawiasz na inną dziewczynę
chętnych szabloników nie brakuje

czasy sprzyjają modelom takim jak ty
masz poli i mono-foniczne gadanie
o najmodniejszych w sezonie butach
wyświetlacz ozdobiłeś nową tapetą - myślisz
pomarańczowy dobrze oddziałuje na psychikę

lepiej zmień baterię bo szybko siadasz

Opublikowano

podoba mi sie choć ja bym podzieliła na jakieś zwrotki by ułatwic czytanie...

np. między szablonikami a modelami enter,
butami i wyświetlaczem no i ostatni wers sam.

ale to tylko takie moje ogólnie na plus.

Dziękuję za życzenia tobie tez :P

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dzięki za komenta i życzonka.
co do formy, to też o tym myślałam, ale ostatni wiersz o odkurzaczu był również takim eksperymentem i zapis był podobny. więc narazie zostawię

pozdrawiam serdecznie śnieżnie Espena Sway :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ewo dziękuję za życzonka i ciepły komentarz.
ja Tobie również życzę wszystkiego naj a
przedewszystkim zdrówka bo jak to jest
to wszystko się jakoś układa. ach no i dużo
natchnienia. u nas w R. na szczęście już nie pada
ale jest - 7 stopni

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)
Opublikowano

Lubie Twoje wiersze i z wielka niecierpliwością czekam na kolejne. Doczekałem się. Oto i jest kolejny z Twojej serii. Nie wiem dlaczego, ale owy wiersz wywołal u mnie całkiem inne emocje niż wszystkie inne dotychczas przez Ciebie tworzone. Poczułem sie po przeczytaniu go jak bym dostał mokra szmatą w pysk. Czyżby on był o mnie? Jeśli zaprzeczysz i tak nie uwierze. Przykro mi jeżeli tak postrzegasz moją skromną osobe. Pozdrawiam i czekam na kolejne Twoje dzieło???

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Majkelu, bardzo mnie zdziwiła Twoja opinia na temat mojego wiersza. cieszę się, że lubisz mnie czytać, ale pozostaje jedna kwestia do wyjaśnienia; powyższy utwór ma adresata, ale nie jesteś nim Ty. jeśli bardzo Ci zależy to mogę powiedzieć, iż chłopak ten ma imicjały S.W., więc wiesz już, że nie postrzegam tak Twojej osoby.

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Przeczytać - nie zawsze znaczy zrozumieć.  Kiedyś pewien poeta powiedział mi - nigdy nie tłumacz wiersza, zostaw to czytelnikowi. Wiersz powinien być jak wyspa – Ty go tam „posadziłaś”, ale to czytelnik musi zdecydować, czy chce tam szukać skarbów, czy tylko posiedzieć na plaży.   Dziękuję za czytanie :)
    • Dobre! A swoją drogą najekonomiczniejszy jest na statku podwodnym, tam wszystko...        podwodne?:)))
    • Czas na Ziemi czy w statku kosmicznym jest istotniejszy dla ekonomistów?  
    • @Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.   Patrzysz w to słońce. Ono nic nie obiecuje. Tylko, że lśni wciąż.   Pozdrawiam
    • 75. Gaugamela (narrator: Agrianin)   1.   Widziałem z daleka złote rydwany jak słońce — i pustkę w sobie.   2.   Czemu ich tylu? Czemu ja znów tutaj z tarczą w dłoni?   3.   Mój brat z Pelagonii zawiązał chustę na ramię — „żeby mnie poznali”.   4.   Bęben zabił raz i serce jak zwierzę wyszło z klatki.   5.   Ruszyliśmy w step, jakby wszystko co było już nie miało wagi.   6.   Biegliśmy lekko. Z boku, na skrzydło. Jak psy na łańcuchu.   7.   Rozkaz: rozstąpić się — niech rydwany same się zgubią.   8.   Koń z poderżniętym gardłem jeszcze biegnie — nie wie, że umiera.   9.   Z bliska ich twarze. Czarne brody, oczy – ludzkie.   10.   Brat miał procę. Nie strzelił ani razu. Potem płakał.   11.   Falangę rozdarło — ktoś zawahał się o oddech za długo.   12.   Nie było linii — tylko ciała szukające kierunku.   13.   Król wrócił z krzykiem — płomień, który przypomina, że żyjesz.   14.   Persowie pękli — jak łuk, który zbyt długo był napięty.   15.   Strzała bez imienia. Weszła cicho, jakby znała miejsce.   16.   Koniec bez słów. To najbardziej prawdziwe.   cdn.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...