Żołnierska Śmierć

[Je Taime]

Wiatr rozwiał cele z pola widzenia
zabijając je,partyzant kona z nimi wraz
umierające marzenia,nie do spełnienia
tylko serce,raz po raz wybija cicho takt

na szarej polanie leży ciało szeregowego
gnije,marnuje się,umiera w Nim wszystko
gdy tymczasem kostucha podchodzi do Niego
serce bić przestaje,dogasa ognisko

iskra z ciała Jego,pokrywa tu wszystko
zamieniając zieloną polanę,w pogorzelisko
karabin Jego-serce,spoczywa na jego lewicy
a głowa zwrócona w stronę Jego prawicy

Prawica ucieszona,nieświadoma tego
że zabiła partyzanta,obrońcę swego
lewica zaś martwa została,zakrwawiona
żołnierz zamyka powieki szepcąc:"Zabiła mnie Ona"

[Tali Maciej]

tragicznie się czyta, konstrukcja wiersza opiera się wyłącznie na rymie, a o rytmie nie ma co wspominać,
powtarzasz się w rymach :"wszystko" występuje dwa razy
jedną strofę kończysz rymem "prawica" i następną strofę zaczynasz od tego słowa, źle to wygląda nie mówiąc już o czytaniu

jestem na nie ponieważ warsztat kuleje a tematyka stara jak świat, nic nowego nie wniosłeś

nisko się kłaniam i pozdrawiam