sztuka upadania

[Mari Paz Jimenez Luque]

czyli topienie masła w sztucznym świetle

~~~~


na podstawie dramatu M. Rologii

Scenografia: brak scenografii
wyobraźmy ją sobie na potrzeby tekstu:
[proponowane rekwizyty:
maselniczka z plastiku z czymś w środku,
uniwersalny nóż kuchenny z ikei (19.99),
światło ( sztuczna widoczność)
i coś na wzór człowieka (?)]

przy czym czymś i coś
niekoniecznie muszą znaczyć to samo

scena jedyna - monologarytm


- Przestaliśmy wsłuchiwać się w siebie
w strachu przed ogłuszeniem wartości. Powoli tracę przytomność.
Osuwam się wzdłuż wybrakowanego myślenia. Maślenie. Tak.
Maślenieję. To taki rodzaj ślizgania się po głowie.
Tak bardzo nie zależy mi na sobie. Tak jak dziwce na godności.
Chciałabym się mylić ale się nie mylę.
Stałam. Się. Wymyślona.
Wbije się jak w masło.
[czyt. pójdzie jak po maśle]


/żółta substancja wypełnia całą scenę/

[Tali Maciej]

jest pomysł cała otoczka, światła i tym podobne, ale główny wątek rozmaślania jest mało strawny, trzymaj się tego i kombinuj a na pewą jakąś sztuką mnie zadziwisz, bo jak na razie to ciekawe były didaskalia nic pozatym

nisko się kłaniami pozdrawiam

[Roman Bezet]

Jako pomysł.
Didaskalia - wartko. "przy czym czymś" - świadome swych błędów? ;)
Monolog - beznadzieja. Naiwniości aż walą. Zero poezji. Minus zero.
Tracę przytomność, osuwam się. Dziwce na godności - dziewicy na cnocie ;P
WbijE - on, ona, ono, ale nie ja "się".
"żółta substancja" na końcu zalatuje brązem... ;)
Ale: pomysł jest.
pzdr. b