Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Samotność przez małe m

Franciszek Maksym
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Franciszek Maksym

Franciszek Maksym

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Gdy sam sobie wierszyk plecę,
I niemam już Ciebie w swojej opiece,
Zastanawiam się po cichutku,
Czy jest więcej tak samotnych ludków?

Może gdzieś tam w oddali,
Malutki człowieczek w malutkiej sali,
Tak jak ja ma tylko siebie
I uczy się powoli, jak żyć bez Ciebie?

Mój samotny przyjacielu
Wiesz dobrze, że jest nas wielu
Nie myśl żeś sam sobie
Tacy jak ja zawsze będą przy Tobie

Dlaczego do mnie krzyczysz?
Dlaczego nam samotnym źle życzysz?
Dlaczego odrzucasz dłoń?
Dlaczego brniesz w samotności toń?

Niezrozumiani tego świata
(Radzę wam dobrze, posłuchajcie brata)
Najpierw zrozumcie się sami
Nim utkniecie na dobre w samotności otchłani

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 93. Świat po zwycięstwie

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Tam na wschodnich peryferiach imperium perskiego hybris Aleksandra zostanie poddana ciężkiej próbie :)   Im dalej na wschód, tym rzadziej świat pyta, kim byłeś wczoraj.   Pozdrawiam
    • Waldemar_Talar_Talar
      Z uśmiechem a nie w bólu

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Berenika97 - dzięki -
    • Migrena
      sen

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Poe:)   czy możesz....?   wszystko możesz:)   jesteś przecież w swoim poetyckim domu:)       a u mnie, w wierszu -    ta "drapieżność"  nie była intencją tylko efektem  języka probującego opisac moment kiedy granice między ja i ty przestają być stabilne. to nie jest bliskość jako harmonia ale stan w którym relacja przestaje być relacją i staje się procesem ktory uzywa obu stron naraz,   dlatego tak łatwo  tu  o wrażenie granicznosci i snu gdzie nie da się już ustalić co jest czyje.     a ten cytat Twój -   "może rzeczywiście wszystko nam się przyśniło(...)"   wspaniałość:)   Gałczyński jak mi się zdaje.   słodko - gorzki klimat.             dziękuję Poe za Twoje słowa:)   bardzo:)    
    • Tomasz.O
      Poprawiona wersja wiersza

      Przez Tomasz.O · Opublikowano

      Poprawiona wersja wiersza Wykrzyczała gestem, że kocha, obcasem uczesała włosy, wzrok poprawiła uśmiechem, a zdrowie dała krzykiem.   Nigdy nie byłem mądry – inteligencja społeczna w moim przypadku to kapiszon, nie broń palna na naboje ostre. Język mi się splatał, a dłonie paraliż dopadł,   gdy naga w swych myślach została do świtu. Gdy tak to nasze obcowanie we dwoje wierszem się stało, podzieliło się mocniej na szczęście i światło. Niczym nastolatek biegłem   – już nie za okrągłą, kulistą, nogą kopaną gałą, ale za sensem istnienia, co imię swoje miał i lubił, gdy słowa mówiłem i gwoździe w ścianę miłości wbijałem.   Co w eter niosło falę dźwięków, jazgotów, porannych wzdychań, alkoholowych potów. Szaleństw we dwoje w sieci odmętach, każda chwila była wzniebowzięta. Po tylu latach nie ma w nas znudzenia, nikt się nie budzi sam,   choć kości już stare ze zmęczenia. Nie chodzi o chwilę, o dar wspomnień i masę wspólnych pocałunków, ale o dar, jakim jest miłość, i wagę jej, gdy ją na rękach miałem.        
    • Poet Ka
      industria

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński   są różne szkoły, zależy czy to naukowa interpretacja, czy zabawa skojarzeniami     @Łukasz Wiesław Jasiński wiersze są wieloznaczne, operują przecież symbolami i metaforami, ale skojarzenia nie powinny być "od czapy" oczywiście 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...