Znak zapytania

[Rafał S.]

Nie chce prawdziwej miłości
Ona sprawia ból, za dużo wymaga
Wole udawać smak tej czułości
I tak siłę do życia wzmaga

Nie wypala, tylko zadowolenie daje
Może nie ma tylu uniesień
Potężnych do sklepienia szczęścia wzniesień
Ale ból po upadku długo nie pozostaje

Miotam się pomiędzy pełnią a gry aktorskiej
Pustką, która pozwala przetrwać, zapomnieć
Lecz bez smaku, dziwnie mdła, jak od tego uciec
Jak czuć To w pełni bez lęku, do tej angażującej dłoni raniącej.

[Tali Maciej]

ty rymujesz końcówkami fleksyjnymi a nie wersami, nawet nie słowami, wiesz co to takiego jak rytm, bo u ciebue go się nie da znaleść, nie rymuj albo ćwicz, bo jest strasznie

[Rafał S.]

"wiersz nieregularny – utwór rytmicznie rozmaity; najważniejszą cecha kompozycji jest jej nieregularność, stosowana w celu zaskoczenia odbiorcy:
różna ilość sylab w wersach
różna ilość wersów w strofach
występują rymy, ale nie mają regularnego wzoru powtarzania się"
pozdrawiam

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiem co to takiego, ale ja w poście umieściłem zarzut głównie do rytmu, bo to w twoich wierszach najbardziej kuleje, to się poprostu ciężko czyta na głos, a wiersze rymowane powiny czytelnikowi sprawiać przyjemność
no i oczywiście szata słów którą oplatasz treść

bo "miłości- czułości
uniesień -wzniesień
wzmaga- wymaga" "występują rymy, ale nie mają regularnego wzoru powtarzania się"

to przecież sam zacytowałeś

tak czy inaczej operójesz starymi kliszami opisując najtrudniejszy wątek jakim jest miłość i robisz to w mało orginalny sposób, ale pamiętaj to są tylko uwagi od strony czytelnika
a tak na marginesie pisanie wierszy rymowanych wymaga nie lada umiejętności warsztatowych, więc rzyczę owocnej pracy w kolejnych tworach

nisko się kłaniami pozdrawiam

[Rafał S.]

A teraz to moge z całego serca podziekowac za komentarz szczery, wyczerpujacy, jest opisem odczuc czytelnika po przeczytaniu wiersza a nie suchą krytyką przypominajacą wyrzut za nieszczęsliwości zycia (co nie znaczy że musi tak byc).Równie nisko sie kłaniam i pozdrawiam.

[Rafał S.]

Swoją drogą zastamawiam sie, że ja nie bardzo chciałem kiedy kolwiek pisac wiersze łatwe w czytaniu bo lubie kiedy są dla mnie wyzwaniem w przeczytaniu na głos. Kilka lat recytowałem wiersze, podoba mi sie kiedy chwile trzeba sie zastanowic kiedy wziąc oddech i kiedy zrobic akcent. Niekoniecznie musi sie to podobac czytelnikowi aczkolwiek cenie sobie takie rady bo wkoncu chce sie roziwjac.Jeszcze raz pozdrawiam.