Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Idę po ciemnym tajemnym polu
Księżyc maluje kwiaty
woń nadaje blasku
robi się jasno gdy stąpam po trawie
a ciemna zieleń jak woda co życie daje-kocha mnie teraz
gwiazdy patrzą łaskawie
słyszę głosy dalekie i żab rechotanie
i śpiewy świerszczy co właśnie spotkały się w mroku
szukam gwiazd szukam
a w oku błysk mocy tajemnej
błysk w duszy i sercu
w krainie ciemnej i ciepłej
jak zapach pola o zmroku
...Księżyc mam w oku...

Opublikowano

tajemne pole.. jakie głosy? moc tajemna... błysk w duszy i sercu... troszkę zbyt wiele sformułowań niosących zbyt mało treści.

Widzę obraz, który chciałaś namalować - i podoba mi się, sądzę jednak, że lepsza byłaby tu prostota, zwłaszcza dla puenty, według mnie dosyć nowoczesnej (co jest zaletą jak najbardziej).

Pozdrawiam
Ania

Opublikowano

Droga Aniu W. zwroty typu "tajemne pole" nie mogą nieść dużo treści,to jest jedynie tło,które wprowadza odbiorcę w odpowiedni nastrój tajemniczości.A co do głosów o które pytasz to sam Ci nie odpowiem,bo nie wiem i szczególnie mnie to nie obchodzi jak i nie powinno obchodzić odbiorcy.Nie mogłem tego wyrazić prościej,sam widzę to jak przez mgłę...
Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

1. Sądzę, że powinieneś być zadowolony, że odbiorcę obchodzi.
2. W tak krótkim wierszu dwukrotne użycia słowa "tajemny" dla wprowadzenia w nastrój tajemniczości może narazić Cię na zarzut nieznajomości synonimów.
3. Nigdy nie piszę komentarzy do wierszy, które mi się nie podobają. Twój mnie zaciekawił i dlatego do Ciebie napisałam.

Pozdrawiam
Ania

Opublikowano

Dziękuję za podpunkt 1. i 3. ,a 2. wezmę sobie do serca szczególnie.
Źle Pani odebrała to ,że nie powinno obchodzić (sam źle to trochę ująłem,więc Przepraszam).Chodziło o to,że sam fakt "głosów" jest mało istotny dla mnie,to się dzieje w tle i ulatuje bardzo szybko ale jednoczesnie pozostaje w pamięci jako naznaczenie danej chwili.
Dzięki za zainteresowanie.pozdrawiam.
P.s. Z miłą chęcią przeczytam Pani komentarz do moich 2 wierszy ,które jeszcze mam na stronce.

Opublikowano

potrafisz malować słowami
przyjemnie się to czytało

potem jednak myślisz, czy autor chciał coś tobie wierszem powiedzieć
i jak myślisz to dochodzisz do takich wniosków:
- najpierw pokazał ci gwiazdy, a za chwilę ich szuka
- najpierw słyszał (jakieś) głosy w oddali, a potem słyszy (wyraźnie) głosy świerszczy

i dochodzisz do wniosku, że autor ma problemy ze swoimi zmysłami

ergo: malarzu, gdy namalujesz, popatrz na swój obraz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Niestety się mylisz i to bardzo,gwiazdy są tutaj symbolem,patrzą łaskawie,przychylnie na rzeczy,które dotyczą autora,więc potem autor szuka takich przychylności,takich łaskawości,gdyż nie robi już tego co robił wcześniej.A jeśli chodzi o "dalekie głosy" to sam zauważ,że są to DALEKIE głosy,których dobrze nie słychać,a skoro głosy świerszczy namalowałem wyraźnie to czyli to usłyszałem,były wyraźniejsze(przecież nasze zmysły nie odbierają wszystkich sygnałów na tym samym poziomie).Chciałbym oby to było złudne,ale odczuwam,że się Pan czepia,niestety nie trafił Pan w tarczę.Pozdrawiam.
P.S.Może ten obraz do Pana nie trafia,ale ja go namalowałem po swojemu i przemyślałem,więc tak zostanie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...