Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiersz o niemożnosci napisania wiersza

Mirek Mazur
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mirek Mazur

Mirek Mazur

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dzień zapowiada się bardzo trudny,
Do okna podejść nawet nie warto.
Tam śnieg topnieje i chodnik brudny,
A ja tu siedzę i patrzę na to.

Chciałbym coś zrobić - wymyślić, stworzyć,
Wszystko mi jedno co by to było.
Umysł na sztukę chcę dziś otworzyć,
Poczuć natchnienie byłoby miło.

Gdyby tak teraz, tak bez okazji
Ktoś by mi przyniósł wenę w prezencie,
Pomógł mi puścić wodze fantazji,
Zacząłbym wreszcie tworzyć zawzięcie.

Lecz to jak na złość nie chce się zdarzyć.
Tkwię w punkcie wyjścia jak biedne cielę.
Mogąc o dziele tylko pomarzyć,
Zrywam się z krzesłą - to już za wiele!

Złość we mnie wzbiera, rośnie ciśnienie,
Myśli wokoło krążą jednego:
Gdzie by tu znaleźć jakieś natchnienie?
Jak stworzyć coś, nie mając niczego?

Wpadłem na pomysł - lepszy niż żaden,
Zapełnię papier treścią wątpliwą.
Wymyślę słowa myśląc nieładem,
Chaos wyłoni sztukę prawdziwą.

Nie myśląc długo zaczynam wojnę.
Przelewam luźno na kartkę myśli
Czasem gwałtowne, czasem spokojne.
Może rym dobry nocą się przyśni?

Wnoszę na papier to, co w mej głowie,
Dziwię sie w myślach całemu światu.
Stawiając piórem słowo przy słowie,
Piszę na temat braku tematu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Gortatów dom wakacji - 2

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Gortatów dom wakacji" - 2 Był tam wielki warzywniak i sad owocowy, drzewa czereśni i zagajnik malinowy. Były pszczoły w ulach, które sadu pilnowały, do malin i czereśni nas nie dopuszczały. Czasami smród z wysypiska tam przywędrował, bo miejski śmietnik Kluczborka tam się znajdował. Zasypywali nim glinianki cegielniane, przez cegielnię dla gliny koparką kopane. W poniemieckiej cegielni ludzie pracowali, czerwoną cegłę w dużych piecach wypalali. Cegielnia była między śmietnikiem a domem, w czasie jej pracy omijałem ją slalomem. Wujek Tadek psa miał, na imię dał mu Michol, owczarek górski, mądry, przeuroczy pychol. Pierwszego roku młody był, gdy się pojawił, ze mną, małym chłopcem, jak z bratem się bawił. Bardzo już wydoroślał roku następnego, widoczne to było z jego wzroku mądrego. Wspaniały był, chodził ze mną i mnie pilnował, to właśnie on nade mną opiekę sprawował. Wujek karabin, wiatrówkę na śruty posiadał. „Idźcie polować zimową porą” – powiadał. I szliśmy z Micholem zabijać szczury i ptaki, na śmietnik, na cegielnię – dwa małe nieboraki. Na cegielnię tylko w porach popołudniowych, gdy ludzi już nie było w barakach cegłowych. I strzelałem do wróbli, i je zabijałem, a Michol je zjadał, a ja to oglądałem. Już wtedy pamiętam, dumny z tego nie byłem, ale wujek to chwalił, więc z niesmakiem to robiłem, żeby wujek traktował mnie jak dorosłego – jak swojego siostrzeńca najukochańszego. Dziwne były to czasy świata ówczesnego, widziane oczętami chłopczyka małego. Żeby wnioski wyciągnąć, lat potrzeba było, by wiedzieć, co dobrze, a co źle się robiło.          -cdn.   Leszek Piotr Laskowski.   
    • karenka
      Zanim obiecasz

      Przez karenka · Opublikowano

      Ty o niej zapomniałeś, o jej błękitnych oczach. Powoli zabierasz uśmiech, sprawiając, że usycha jak kwiat.   Wytykasz jej zazdrość za każdym razem, gdy patrzysz chciwie na inną.   Dobrze, że jest silna, nie płacze w poduszkę, a wspólne marzenia prysły jak bańka mydlana.   Mówiłeś, że kochasz jej piegi i że jest piękna, a już flirtujesz z następną.   Ona jest zbyt mądra, by dzielić z tobą życie. Tak, chce odejść, zanim wiosna przypomni o sobie.   Lepiej być wędrownym ptakiem, niż z nieszczerym sercem stanąć przed ołtarzem.
    • karenka
      Myśli często nie widzą rzeczywistości

      Przez karenka · Opublikowano

      delikatnie i subtelnie jak na poezję przystało...pozdrawiam z podobaniem*)
    • karenka
      siostro

      Przez karenka · Opublikowano

      Bardzo czuły i subtelny wiersz, zatrzymuje i skłania do głębszych refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • karenka
      Na moje rany

      Przez karenka · Opublikowano

      pięknie, klimatycznie z dozą emocji z nutką tęsknoty i nadziei...pozdrawiam z podobaniem*)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...