Wiersz o niemożnosci napisania wiersza

[Mirek Mazur]

Dzień zapowiada się bardzo trudny,
Do okna podejść nawet nie warto.
Tam śnieg topnieje i chodnik brudny,
A ja tu siedzę i patrzę na to.

Chciałbym coś zrobić - wymyślić, stworzyć,
Wszystko mi jedno co by to było.
Umysł na sztukę chcę dziś otworzyć,
Poczuć natchnienie byłoby miło.

Gdyby tak teraz, tak bez okazji
Ktoś by mi przyniósł wenę w prezencie,
Pomógł mi puścić wodze fantazji,
Zacząłbym wreszcie tworzyć zawzięcie.

Lecz to jak na złość nie chce się zdarzyć.
Tkwię w punkcie wyjścia jak biedne cielę.
Mogąc o dziele tylko pomarzyć,
Zrywam się z krzesłą - to już za wiele!

Złość we mnie wzbiera, rośnie ciśnienie,
Myśli wokoło krążą jednego:
Gdzie by tu znaleźć jakieś natchnienie?
Jak stworzyć coś, nie mając niczego?

Wpadłem na pomysł - lepszy niż żaden,
Zapełnię papier treścią wątpliwą.
Wymyślę słowa myśląc nieładem,
Chaos wyłoni sztukę prawdziwą.

Nie myśląc długo zaczynam wojnę.
Przelewam luźno na kartkę myśli
Czasem gwałtowne, czasem spokojne.
Może rym dobry nocą się przyśni?

Wnoszę na papier to, co w mej głowie,
Dziwię sie w myślach całemu światu.
Stawiając piórem słowo przy słowie,
Piszę na temat braku tematu.

[Alicja_Wysocka]

No i zabieraj się za następny! Bo ten, całkiem, całkiem :)

[Roman Bezet]

"Jak stworzyć coś, nie mając niczego?"

Jak coś tu stworzyć, nie mając z czego? - chyba bardziej płynnie?
A tak ogólnie: za długie jak na taki dowcip.
pzdr. b

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatwierdzam.

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatwierdzam.
Panie Rewiński, tu nie trzeba dyrektyw, dyrektorów i pieczątek.
Pozdrawiam