Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z kraju wierzącego i uduchowionego,
w którym eksperymentalna Nowa Fala
wykopała Bogu spod stóp pieniek
czego nota bene uniknęła śmierć
bywająca tam tylko periodycznie

Z kraju wierzącego i biologicznego,
gdzie prawdziwy skurwiel staje się poetą
a poeta z całą pewnością jest skurwielem
i wie, że na środku słonego jeziora
można konturować gwiazdy krwią Picassa

Z kraju wierzącego i wszechplatońskiego,
gdzie pochwy mają imiona i pseudonimy
niepisane i głupocie trzeba by buty czyścić
by nie żłobić ich wnętrz pomiędzy
dzwonkami na lekcje snu i czasu

Uciekli

Do kraju pogańskiego i chamskiego,
w którym ich ochrzczono, imię
nadano Wstyd a nazwisko Empatia
a potem ze skały ich zrzucono
Ach, jakże byli szczęśliwi lecąc !

Opublikowano

Nie wiem co mam powiedziec...Moze powiem poprostu - CHOLERNIE MI SIE PODOBA!!!!




a jednak, mimo tego droga Haniu iz twierdzilas ze nie znjade sobie nic w Twoim "reperuaze"...I mimo iz rowniez jest troche wulgarny i znow ironia religiii... to coz...Moze i mnie sobie Bog upatrzyl na ateiste smile.gif



Wiersz zaskakujacy, przerazajacy...Ale ma to cos...Co sprawia ze chcialoby sie go czytac i czytac ciagle...
Dziekuje



Pozdrawiam

Opublikowano

Nie wiem gdzie jest i czy wroci, ale chyba nie..Swoja droga narobila duzo szumu swoja poezja..Ja ja zapamietam na dlugo, choc raczej nie podobaly mi sie jej wiersze..Ten byl jedyny
[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 17-10-2003 17:42.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałbym zapisać w tobie całe moje życie literami rodzącymi się dla ciebie codziennie bez przecinków jednym miłości tchnieniem całą epopeję uczuć z pamięci wypowiedzieć w bibliotece myśli czytam cię co dzień od nowa zakochany w prologu wciąż na pierwszej stronie oddałem ci duszę by odczytać lekturę serca byś nie była tylko analfabetycznym marzeniem chociaż nie widziałem piękna okładki nie zapamiętałem tytułu zakochania pragnę ci dać wszystkie książki uczuć żebyś nie tylko streszczenie przeczytała
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Gdzie rozdawali roztropność? Pytał przechodzień przechodnia Zarzucasz ją mnie? Na barki włożyłem za dużo to przez to  powoli idziemy przełęczą        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   po to są różne działy, żeby wrzucać wiersze nie wiemy czy ktoś właśnie napisał, czy to napisane wcześniej   świat wiersza rządzi się innymi prawami...co w prozie może wydawać się chaotyczne...w poezji ma swoją własną logikę    niektórzy dają swoje wiersze do oceny AI, jeśli  tak byś zrobił i AI wskazałoby miejsca do poprawy?   powiedzmy, że poprosiłbyś AI o ocenę swojego wiersza w skali od 1 do 10 i nie byłbyś zadowolony z oceny oraz wskazanych miejsc do poprawy, co wtedy z publikacją?   czy uważasz, że ocena użytkownika portalu będzie bardziej miarodajna, niż ocena AI?   moim zdaniem cała wartość wpisów na portalu wynika z subiektywnych spostrzeżeń, bo i czar wiersza jest kwestią subiektywną          
    • Nie tylko w oczy patrzenie czy wzajemny uścisk dłoń trzeba do tego większej mocy Muszą chcieć tego dwa serca by nowe życie światło ujrzało czując że było oczekiwane. By dwa serca i dwie dusze umiały podjąć decyzje mędrca w której tkwi tylko troska. By ta mała śliczna istota czuła że jest i będzie zawsze przez nie kochana.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...