Pan człowiek

[Bartosz Wcisło]

Miała w oku czarną perłę
w jego-zamieszkał smok
szarpała dłońmi spraną rzeczywistość
śpiewała smutną pieśń
o oddechu zbyt krótkim jak na natłok chwili

Pan człowiek wychodzi ze śmietnika
śmietnik jest szary
z pięciu stron określony
cegłą blachą i konwencją
reszta konwencji została w środku
z nożem w piersi
wrzask wsączony w deski teatru
prosta przypowieść

Przecież go rozumiecie
spotkać nieznajomą i jej nie zabić
to by było takie banalne takie oczywiste

[Stanisław Kamykowski]

nie wiem czemu (a może wiem), ale powiało mi Herbertem
całość zasługuje na przyzwoitego plusa

pozdrawiam

[Ewa_Kos]

''spotkać znajomą i jej nie zabić'' otóż to
Plusik za to i za całość oczywiście.
Pozdrawiam serdecznie.EK/cs

[jacek_sojan]

To raczej z ducha Becketta zaprawionego Shakespearem! Straszno! Pozdrawiam! J.S.