Zapomnienie to łaska

[Alexandre Marmont]

Niczym błędny rycerz
co drugą cnotę za skarb ma
z wiatrakami walczę
nie przejmując się porażką.

Walczyć? Ale po co, skoro mówi się
że ona matką głupich.
Trudno, zatem mówcie mi
głupiec. Ja wam na to,
że wogóle mnie to nie zraża.

Co to za walka? Iście syzyfowa.
toczyć to niczym głaz pod górę
która i tak nie ma szczytu.

Mimo to mogę zostawić ten głaz
i poddać się w każdej chwili.

Mogę. Ale nie zrobię tego.
Bo zapomnienie tak łatwo nie przychodzi.
A zwłaszcza jak się przed nim broni
i nikt nie chce mi go użyczyć.

[Jacek Mucha]

Za mało poetyckie aby nazwać to wierszem - przykład:
"Ja wam na to,
że wogóle mnie to nie zraża." Przeciętne zdanie.
Treściowo jeszcze może być.
Uznaję to za przekombinowaną prozę. W tych kilku linijkach nie wyjaśnię CI o co mi chodzi. Poczytaj trochę poezji, to może uda się napisać ciekawiej. Życzę powodzenia. Podkreślam, że to moja subiektywna ocena.
Kłaniam się.

[Tali Maciej]

jak dla mnie słaby tekst, wątek syzyfa jest powieloną klaką
dużo fraz jest zbudowanych na powiedzeniach, przez co staje się mało orginalny
we fragmencie:

"mówi się
że ona matką głupich.
Trudno, zatem mówicie mi"

mówicie mi,mówi się - w tak bliskiej odległości powielanie tych samych zabiegów słownych niczemu dobremu nie służy

ogólnie jestem na nie

nisko się kłaniam i pozdrawiam