Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wyliczanki

Julia Zakochana

Przez Julia Zakochana
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Julia Zakochana

Julia Zakochana

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Wreszcie odkryłam w moim pisaniu wadę, która niemiłosiernie sie za mną wlecze i psuje niektóre wiersze. Prawdę mówiąc sama sobie psuję moje utwory, ale to wszystko przez ten okropny nawyk jakim jest... wyliczanie. Może ktoś pomoże, jak się tego pozbyć, jak oduczyć? Pisząc wiersz, okzauje się na końcu, że wyliczałam... i nie potrafię czasem tego poprawić... pomocy

joaxii

joaxii

Opublikowano
Opublikowano

Przede wszystkim - odłożyć wiersz na parę godzin albo i dni, potem podkreślić wszystkie wyliczanki i wyrzucić je. Jeśli nic nie zostanie - może nie było pomysłu na wiersz... Zawsze można spróbować rozwinąć myśl, pójść od słowa do słowa na zasadzie wolnych skojarzeń - to czasami daje dobry efekt
Pozdrawiam, życzę wtrwałości i sukcesów, j.

Brygida Konia

Brygida Konia

Opublikowano
Opublikowano

Moim zdaniem mało czasowników, albo są zepchnięte na drugi plan. Mało dynamiki, to i się robi opis, a opis to właściwie wyliczanka obiektów. Ale temu wierszowi to jakoś specjalnie nie przeszkadza, to jest po prostu obraz... tylko ja nie wiem, o co chodzi w tym obrazie, ale i nie wgłębiałam się. pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      ich dom

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • violetta
      ich dom

      Przez violetta · Opublikowano

      @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Wyblakłe barwy w kolorze

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
    • Omagamoga
      Automat: pikle tu - butelki tam.

      Przez Omagamoga · Opublikowano

      a tam, o! atut,  tu tao mata
    • Migrena
      ich dom

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Alu.   ale te konwalie......   wiem są fajne ale cholernie niebezpieczne.   nie trzymaj ich w domu.   też wolę od technologii zapach siana i lasu.   dziękuję Alu:)         @LessLove   mój Boże.   piękny Twój komentarz i ja za niego pięknie dziękuję:)   serdecznie pozdrawiam:)         @iwonaroma   dziękuję Iwonko:)   aż mnie samym szarpnął:)   ale dla poezji nie będę się oszczędzał:)   pozdrawiam:)            

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...