„Życie”

[Joanna Karbowniczek]

Życie jest tak kruche...

Miotam się bezradnie złapana w sieć wydarzeń...
Jak na trampolinie odbijam się od ścian pułapki codzienności...
Biegnę przed siebie bezradnie potykając się o problemy, które rosną do rangi olbrzymich skał...
Uparte słońce razi mnie w oczy,
Tak trudno patrzeć przed siebie...
Odwracam wzrok wracając do poprzedniego dnia...
Przeszłość mnie przytłacza...

Jestem taka słaba...
Podmuchy wiatru porywają moje myśli, kierując moim kolejnym dniem...
Tak bardzo boję się, że on przestanie wiać...
Wtedy nie będzie już jutra...
Co się wtedy stanie?

[Bartosz Wcisło]

Nie...błagam nie. Naprawdę fatalne. Przemyśl tą blogową treść i formę. Jeżeli nie masz do napisania czegoś nowego to nie pisz. Gdy publikujesz swój wiersz, bądź pewna, że czytelnik zyska coś, czytając go. Niech treść szokuje, drażni, prowokuje(także do refleksji), ale błagam-niech cokolwiek we mnie zmienia! Pisz wtedy, kiedy wiesz, że wobec twoich słów nie pozostanę obojętny.

[Amras_Elensar]

Dzień dobry

Cóż powiedzieć. Czeka Panią sporo pracy. Wiersz... fatalny. Patos. Przypomina to pamiętnik blond gimnazjalistki.
NIech Pani poprzegląda wiersze na forum (najlepszy bedzie almanach) i zobaczy jak należy pisać.

Pozdrawiam

[anna iska]

no tak nie znam się aż tak dalece na pisaniu ale czy to wiersz? chyba jakieś wewnętrzne debaty na podstawie których możnaby może coś maznąć ale jak pisałam to moje subiektywne odczucie pozdrawiam
anka