czeremcha

[janko]

wyrosłem z tego samego drzewa
niedaleko odbiegłem od jego cienia

wciąż mnie odnajdujesz
gdy bawimy się w chowanego

uczysz się na pamięć moich sztuczek
i świetnie udajesz że mnie rozumiesz

zagarniasz jak żółtodzioba
i wiążesz kokardki na skrzydłach

mówisz że tak jest lepiej
i że tylko ty umiesz je rozwiązać

[Rintrah]

"wyrosłem z tego samego drzewa
niedaleko odbiegłem od jego cienia" - takie ciut tandetne w mej skromnej opinii.

Jezeli by na to patrzec jak na retrospekcje(znaczy zmienic na czas przeszly), to moze byc, ze slodkie, ale dla mnie ten tekst niewiele z soba niesie, jako wiersz "milosny" tak samo zreszta, wiec to nic nie zmienia, wiec nevermind ;)

regards ;]

pees. ooo, jeszcze to:
"uczysz się na pamięć moich sztuczek
i świetnie udajesz że mnie rozumiesz" - taka sztampa ;)

[janko]

to nie jest wiersz miłosny;-)
i nie mniej ciekawy, niż czas zabijany śnieżkami;-)

dziękuję za garść spostrzeżeń, choć wydają się mało trafione.
pozdrawiam
j.

[Rintrah]

"uczysz się na pamięć moich sztuczek" wskazuje, ze to nie jest nic zwiazanego z wiara, a mi sie w takim wypadku skonczyly koncepcje, no ;] niemniej serdecznosci ;)

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"To opis pewnej zależności. Niekoniecznie musi to być rodzina, ale WŁAŚNIE najczęściej rodzina jest oparciem i bezpieczeństwem. Przychodzi jednak moment, że zaczyna być też ograniczeniem. Nadopiekuńczość szkodzi. Trzeba samemu rozwiazywać swoje kokardki, a jednocześnie pamiętać o tym co dobre."

Mam nadzieję, że ten cytat powyżej coś doda i wyjaśni brak koncepcji;-)
--
serdeczności
j.

[Rintrah]

ano tak ;] i wsio gra, czasem jak sobie cos ubzduram nie wpadne na inne opcje ;]

serdle ;]