Polny Młyn - wierzbą świadczy o obrotach dawnych.

[Messalin_Nagietka]

na Polnym Młynie tylko wierzba stara
gdzie woda była teraz grząskie łąki
ruderą skrzypi koła zbrakła wiara
i nic nie leży jak powinno – z mąki
tyle co z męki pod niebem w padole
co kiedyś panu siedział na cokole

może to kara jaka lub choroba
by z wód Morawki za coś tam lub za nic
ciąć wietrzne drzewce na ogień i bogać
w kotle się smażyć za rozbiórkę tamy
bo chłód był tylko niedoli przykrywką
wszak ludzie ludziom warzą ciemne piwko

a chłop wypije jedno potem drugie
i mu ochota najdzie jak po winie
by rwać jak pole szerokie i długie
tak też i było gdy na Polnym Młynie
wszystko popadło poza jedną wierzbą
odpowiedzialność jest chęci zależną

bo nikt na kacu – wszak codzienna dawka
grzała od rana aż starość z lusterka
puknęła w czoło - a skąd ta głupawa
że już się nie chce mi i tobie zerkać
i odejść trzeba z tej męki na mąkę
lecz czym zatoczyć wody większą mrzonkę

bo tam gdzie struga teraz trawy kłosem
i ciśnie z nieba bo wierzba pijaczka
wysysa taflę z kałuż pije rosę
i nosi młynem – i taka z nich paczka
że które zerwiesz drugie zaraz ginie
ostatnie z wszystkich co na Polnym Młynie.

-------------------------------------------------
od autora:
Polny Młyn – jakieś 2-3 km od Bartnik w prawo,
jadąc z Przasnysza.
Morawka – rzeka.

[jacek_sojan]

Twoim słowem Autorze oddycha się szeroko, a w oknach Twojej poezji odległe perspektywy malarskie i czasowe dają pomyśleć i odpocząć - jak przed płótnami Ryszczyca, Komońskiego...Dzięki Ci za to! J.S.

[jacek_sojan]

Sokratex.; to udany tekst, w całości zanurzony w poezji - ale usytuowany w świecie na wpół
magicznym, czarodziejskim - kiedy wiersze Messaliny, realistyczne, z trzeźwym komentarzem narratora tworzą aurę poetycką bez tych zabiegów kaducznych. TAK zrobić potrafi dobry majster, naprawdę trzeba warsztatu by tak, jak on o młynach pisać.

[Messalin_Nagietka]

Sojanie i Sokratexie - dzięki za miłe słowa - cóż - muszę wpatrzeć się w wiersz Sokratexa by cokolwiek powiedzieć
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękne, polskie obrazki, aż łezka się w oku kręci.
Czy wiesz Messalinie, że jeszcze parę lat temu też pisałem o
młynach, wierzbach, wsiach i ich swojskich mieszkańcach?
Własnie tak zaczynałem, i to właśnie wierszem o starym, opuszczonym młynie.
Pozwól, że go przypomnę:


Wodnik

Szepcząc dziwy w rzecznej toni
kiedy z liściem noc opada,
blady Wodnik księżyc goni,
ujrzeć go biada ci, biada!

Do palety tajnych łowów
barwę oczu twoich doda,
chwilę zadrży toń i znowu
wśród mgieł zaśnie martwa woda.

A choć zaraz pójdziesz dalej,
to za późno, bez nadziei -
Wodnik odtąd w wirów szale
myśli twoje będzie mielił

I rozpachną smutkiem drzewa,
białą mgłą świat wokół będzie,
wiatr w niej drogi porozwiewa,
dzień pod płotem zaśnie, zwiędnie.

Jeszcze ciało - twoim będzie,
lecz w nim kiedy noc nastanie
rosnąć będą dwa żołędzie:
obłąkanie, opętanie.

Sokratex - napiszę tylko tyle, ze zacząłem robić do Twojego wiersza muzykę
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Normalnie zamurowało mnie! Jeśli nie żartujesz, bardzo proszę o podesłanie już po wszystkim adresu z mp3 :)

Pozdrawiam.

ok - podeślę - jak tylko zrobię na kompie - z miłą chęcią
z ukłonikiem i pozdrówką MN