człek pewien, dawno to było
raz pierwszy o karczmę zahaczył,
wyrosła mu grzybem po deszczu
więc wstąpił cud ten zobaczyć.
grosza akurat miał wiele
i jeść mu się bardzo chciało,
głód był mu język rozwiązał
to zebrał siły na śmiałość.
- raz w życiu niech zjem po pańsku,
co dają mało - to drogie,
innych stać tylko na szczyptę
dziś stół zastawić tym mogę...
niestety, zamiast sytości
wnet poczuł piekący ból
gdy połknął czubatą łyżką
na obiad zjadając sól.
***
od tamtej pory już wszystkim
i jemu w pamięci zostało,
że dobre w życiu jest to
czego naprawdę masz mało.
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
człek pewien, dawno to było
raz pierwszy o karczmę zahaczył,
wyrosła mu grzybem po deszczu
więc wstąpił cud ten zobaczyć.
że grosza akurat miał wiele
i jeść mu się bardzo chciało,
głód był mu język rozwiązał
to zebrał siły na śmiałość.
- raz w życiu niech zjem po pańsku,
co dają mało - to drogie,
gdy innych stać tylko na szczyptę
dziś stół zastawić tym mogę...
niestety, zamiast sytości
wnet poczuł piekący ból
gdy połknął czubatą łyżką
na obiad zjadając sól.
***
od tamtej pory już wszystkim
i jemu w pamięci zostało,
że dobre w życiu jest to
czego naprawdę masz mało.
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Berenika97 10 302
Metafora rodziców jako wody padającej na sadzonkę ma w sobie coś czułego i nieoczywistego - to świetny obraz.
Pierwsze zdanie („szukam tego co w recenzji ale inna historia powstaje") zapowiada się ciekawie - takie napięcie między oczekiwaniem a rzeczywistością. Szkoda, że wiersz nie wraca do tej myśli, zostawia ją bez odpowiedzi. Chciałabym dalej o niej czytać - czym jest ta „inna historia", która powstała? Ostatni wers z ciastkiem i stołem jest ciepły i ludzki - bardzo ładny.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 50 odpowiedzi
- 1 270 wyświetleń
-
- 41 odpowiedzi
- 961 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 899 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 872 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 841 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Berenika97 Świetne :) Młode są drzewa. Zrzucają swój biały wstyd. Wprost w Twoje ręce. Pozdrawiam -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
73. Spirala losu (narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza) 1. Armia jak morze. A człowiek i tak zostaje sam przed ciosem. 2. Patrzę na szeregi — piękne jak mozaika, ale kruche. 3. Baktrowie, Persowie… Wszyscy odważni, wszyscy śmiertelni. 4. Pancerze błyszczą, kroki równe — może nie wszystko stracone. 5. Każdy wygląda jak zwycięzca — do pierwszego krzyku. 6. Los lubi spirale. A my znów stoimy w tej samej. 7. Ile razy jeszcze? Tyle, ile trzeba, żeby zrozumieć. 8. Piję wodę powoli. To może być ostatni smak tego świata. cdn. -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@TrollformelZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Trollformel zakryj oczko -
Przez Trollformel · Opublikowano
@Poet Ka Hmmm, oddycham bańkami mydlanymiZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Berenika97 Dziękuję. :) -
Przez Migrena · Opublikowano
@Poet Ka zdecydowałem. domowa anihilacja tożsamości zasługuje na wiersz. nawet jak będzie turpistyczny z ciężkim oddechem brudu. @viola arvensis dobrze, że zajrzałaś bo poustawiałaś wszystko na swoim miejscu dodając mi odwagi. w moim luźnym stylu życia zresztą:) bardzo dziękuję:) szczególnie miłe pozdrowienia:) @Berenika97 był już film "paryż nocą" to teraz czas na "lodówka nocą" :) dziękuję Nika za dobre słowa:) za Twój entuzjazm:) za wsparcie:) pozdrawiam:)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne