Kropelka po kropelce...

[Dany]

Słyszę jak kropla spada po kropli
tak mija moje życie
powoli ale z jakim impetem
jedna kropla wieksza
duga mniejsza
dzwięk rozchodzi sie po uszach
dochodzi do ciała
ogarnia mnie dreszcz
i tak całe życie
jedno chluśnięcie jest pogodne, ciepłe dla ucha
drugie zaś wali niemiłosiernie o kałużę
jedna po drugiej draży dziurę w skale
i tak cały czas
przez całe nasze życie
spadaj krople
draży sie skała
kolenja toczy za soba kolejna
aż źrodło się traci
kałuża wysycha
i zostaja wspomnienia
jak ostatnia kropla
przeleciała przez powietrzę
chcąc zatrzymać się
zleciała...

[Quimeen]

Nuda, wiersz przegadany o nieoryginalnym temacie.

[le_mal]

każda kropla jest inna
jedna maleńka druga ogromna
kazda spiewa inaczej
tylko szyba wciąż płacze..

[Oscar Dziki]

deszcz, kropla, życie, drążone skały, wspomnienia, ciało... to musi być mądre i głęboki, tylko ja nieuważnie przeczytałem:)

omijaj takie wyrazy i tematykę, która wydaje Ci się mądra, bo przy niej najłatwiej wyjść na idiotę. Wiem z autopsji.

[Anna Maria K.]

Okropnie irytujące są dla mnie te wszystkie literówki, jak i brak polskich znaków. Ogólnie zarówno forma, jak treść pozostawiają wiele do życzenia. Sięganie do utartych motywów nie jest złe, każdy może przeciez postrzegać coś calkiem inaczej, niz sie przyjęlo w tradycji, jednak ten utwór niczego nie wnosi, jest mało konkretny, i bardzo rozlazły. Życze powodzenia w następnych próbach.
Pozdrawiam!