śmiałe to i banalne

[agnieszka puczynska]

a jednak moje udo
zaśmiało być kimś
w szeregu pieszczot

rożowa delikatna przestrzeń
śpi na cudzej dłoni
tak wilgoć lubi i

usta otworzę nogi
zapalę śliny ciek
wyśnię drogi dotyku

w rozsądek powędrują
sinych ust toki
ja nie ja już ty

ciało mogło banalnie
odegrało rólkę i a
gładkie słodkie tobie

zbyt dużo już dało
no nie myśl żle
taka moja logika

we mnie wabi cię
kolor nie kolor
fizyka padła

na pysk

i ty

[Mirosław_Serocki]

Smiałe to i niebanalne. Chyba, że za banał uznamy padanie na pysk :)))
Pozdr.

[Kai_Fist]

dla mnie za śmiałe ;)
troszkę ten wierszyk ... podskakuje :)
takie odnoszę wrażenie gdy czytam ;)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Seweryn Muszkowski]

Mam trochę dziwne wrażenie (chociaż czytałem tylko 2 razy!!!), że lekki przerost formy nad treścią. Ale podoba mi się. Buduje pewien klimat.

s.m.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Miała być prowokacyjna perwercha, a wyszedł zarumieniony ze wstydu, niezręczny banalik. Jak dla mnie to modelowy antyerotyk. "Śliny ciek", Jezu! I co to są "toki sinych ust"? Bo brzmi jak fantazja nekrofila. Wyszła Ci kompletna groteska. Kurcze, a może celowo?

pozdrawiam

[agnieszka puczynska]

dzięki za uśmiechy i komentarze;
owszem, groteska w nieco innym wydaniu, a pomieszałam sobie trochę:) wolno mi:)
pozdrawiam, aga