Zdjęcie

[agnieszka sm]

Ooo, fotki, fotki. Cóż tu mamy....? Na przykład.... Wpadła mi niemal za pierwszym kliknięciem taka.... Zwykłe życie na dużym placu wielkiego miasta, daleko od Polski, na tej fotce stoje oparta o balustradę ( jakie miałam krótkie włosy, jaki chudzielec, ooo), za mną jest wielka brama, za bramą rynek, przy nim wielki parking....Ooo, niemal w tym samym miejscu (ale to już inne zdjecie) stoi sobie chłopak, wysoki, wyprostowany , z jasnym wzrokiem, dziwnie jasnym, spod zsunietych na nos ciemnych okularów, z jasnymi włosami.... Patrzymy tak sobie w jedna stronę, w tym samym kierunku, nawet kolory twarzy mamy podobne. Tak zdecydował układ światla, filmu, papieru, skompilowanej aparatury do wywołania....Stoję i patrzę.... on też patrzy, niemal w ten sam punkt na horyzoncie - tak już zostało... (Pamiętasz jeszcze tę fotkę, pamiętasz kiedy mi ja dałeś i dlaczego..., to niezwykłe powietrze, zjawiskowo świeże, soczyste kolory rozkwitającej niekontrolowanej potrzeby bycia dla siebie...). A miedzy nami nadal jest pusto.... tak niezręcznie i dziwnie żenująco pusto.... o to zdziwienie, o tę nieoczekiwaną, nieplanowaną znajomość...Spłoszyć ją czy oswoić...

[natalia]

mało ciekawie to brzmi Agnieszko, do tego te wielokropki...
no nie kupuję, może innym razem

[Jay Jay Kapuściński]

strasznie krótko w dodatku bez żadnego haka żeby się zaczepić.
jak Nat zauważyła - wielokropki, dla mnie są największą zmorą tego tekstu.
ja też nie kupuję, czytałem lepsze Twoje.

pozdr.