Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

piórem
rysowałam swoją osobę
na papierze plama
podwójnie zaciera
stare gryzmoły

przeszłość gdzieś pod
i nadświadomie krąży
wytrącając plan nowego
dnia nie będzie razem

rozmazana perspektywa
bezszelestnie zatrzymuje
słowa w przeciągu
otwartego okna ramy
rdzewieją

liście jak to liście
opadają zawsze jesienią

Opublikowano

przeszłaś się jeszcze raz po impulsie i widzę ,że pozmieniałaś ...
i dobrze pointa którą zastosowałaś w warsztacie była marna, pomyślnie rozważyłaś sprawę ...
wiersz ... nie będę oryginalny i powiem, po raz któryś piękna robota ...

pozdraiwam TomaszEK

Opublikowano

dziękuję za miłe komentarze
TOmku twoja puenta nie jest marna jest świetna, ale nie mogę kraść Twojego , bo jak wiesz mnie stać też na coś swojego!
Maćku, wiem że.. znowu przyroda!
Leilo, jesienne nas-troje?
Izo , jak zwykle masz rację!propozyje są baaardzo! pozdrawiam serdecznie i ciepło!

Opublikowano

wersja 2 - cięcie Romana Bezeta
piórem
wyrysowałam swoją obecność
na papierze plama
podwójnie rozlana zaciera ( to świetnie brzmi- jak zacierka na mleczku)
stare gryzmoły

przeszłość jeszcze pod
i nad krąży wytrącając
cały plan nowego dnia
nie będzie

rozmazana perpektywa
zmiękcza słowa zatrzymane ( w przeciągu - paru minut)
w przeciągu otwartego okna

"jeszcze tylko zasnąć i noc niech robi co chce"-(T. Biela)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to serio wersja Bezeta? serio serio?
a jeszcze bardziej serio: szkoda pióra, być może jestem sto lat za murzynami, ale używam szczoteczki do zębów lub wykałaczki.
wierszyk jak wierszyk
opadnie za kilka godzin
Opublikowano

Samo ? dzięki - opadnie jak wszystko he he znasz to? i liście i włosy i czapki z głów, i.. i..
i cóż taka kolej rzeczy a zębach lubie szperać piórem gdy nic do głowy nie wchodzi, to moja MUZA,czasem dziurawa i słowa wylewa z niemowlakiem, miło się gawędziło, monologowało raczej pozdrawiam serdecznie wiesz że cię lubię prawda?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...