Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Żeby być krytykiem filmowym nie trzeba kręcić filmów. Uważam, że do oceny upoważnia mnie już sam fakt przeczytania bardzo dużej ilości znakomitych haiku, poza tym od lat zajmuje się historią i kulturą krajów dalekiego wschodu.
Z poważaniem
Michał.
Opublikowano

moja sugestia:

chwila nieuwagi
na czyjejś / obcej dłoni zalśnił
pierścionek


w drugim wersie pozwoliłem sobie na dość dużą zmianę, trochę odszedłem do Twojego zamysłu;

***

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie chcę skakać prosto do gardła, ale dla nas liczą się Twoje utwory, które tu zamieszczasz, a nie te, które przeczytałeś. publikując na forum nie tylko pokazujesz utwory, ale także wchodzisz między ludzi, którzy znają Cię na tyle, na ile im pozwolisz swoimi dziełami i wypowiedziami... jeśli pokażesz ludziom klasę swoich haiku (nie mówię bynajmniej, że moje sa wspaniałe), wtedy chętniej będą słuchać Twoich rad.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozwolę sobie zinterpretować całe to haiku. Jak już wspomniałem haiku ma swoje prawa, i trzeba czy sie tego chce czy nie stosowac sie do nich by to, co piszemy nazwać pózniej haiku. Lepiej czyteć złe haiku w tym dziale niż znakomitą miniaturkę. Haiku zasadniczo składa się z dwu części, krótkiej i rozwinięcia (frazy). Klasyczne powinno zawierać kigo--czyli wyraz , który daje możliwość identyfikacji pory roku czy chociażby dnia. Nie powinno się stosować żadnych fajerwerków poetycznych=to nie ten rodzaj poezji. Tu bawimy się dwuznacznością wyrazów, skojarzeniem. Wracając do haiku na górze;

nagięte prawo
na twej dłoni lśni
pierścionek

Otóż lepszym zwrotem jest "na twojej dłoni" niż "na obcej" dlaczego?? Bo autorka opisuje tu osobę jej bliską, to cecha haiku.Można czepić się pierwszego wersu bo jest na wskroś niehaikowy. Co można zaproponować chociażby coś na kształt;

rozgwieżdżona noc - (pełnia księżyca) (gwiażdzistej nocy:)
błyszczy na twojej dłoni
srebrny pierścionek

Może to nie porywające haiku--ale nosi znamiona tego gatunku.
Pozdrawiam
Michał.
Opublikowano

zgadzam się. jednak w tym dziale pojawia się dużo utworów, które odbiegają formą i treścią od haiku w najczystszej postaci, choćby sylabami czy wersyfikacją - po prostu ludzie raz piszą haiku, a raz miniaturkę, dla każdego coś miłego...

nie napisałem w życiu wiele haiku, a kigo było w nich jeszcze mniej - po prostu czasem inspiruje mnie np. krajobraz jesienny, a innym razem jakiś inny obraz np. sytuacja w domu, która jest niezależna od pór roku. w stosunku do wieczności nie ma to, moim zdaniem, żadnego znaczenia, a nazwę działu, w którym akurat się znajduję traktuję z lekkim pobłażaniem, co nie oznacza lekceważenia:)

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • o tym że zastać kogoś na miejscu         ciągle nic nie znaczy bluszcz w ogrodzie mojej siostry wiąże słowa które potem gałęzie przydrożnego dębu rozwiązują   szukam grabię liście czyszczę zlew grzebię w mydlinach włosach i okruchach ciała między rzeczami węgielnymi   czekam na zgrzyt koła zamachowego tajemnej szafy za której drzwiami przechowywane są kształty przedmiotów codziennego użytku a także najbardziej nieoczywisty z nich kształt miłości    słucham cierpliwie zanim spróbuję na końcu dopytać  wchodził tam  ktoś czy wychodził zalśnił jak księżyc a może tylko przetarł oczy i zdumiony nic więcej nie zdążył   
    • @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może  nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem.  Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...