Strzępy dni i dwa dziwne sny w jednym tygodniu

[Tomasz Pietrzak]

dziś (jest sobota)

Ptaki albo liście zlatują ruchem wirowym z drzew jak kapelusze
z głów żałobników w dość wietrzny pogrzeb. Dowiaduje się,
że wakacje w tym roku spędzę w mieście, gdzie cegły na ścianach
są uśmiechnięte, a domy są całkiem wysokie jak przystało na ten
twardy, niegościnny, kontynent. Pieprzona Atlantyda!

sen 1 (jest niedziela)

Miałem sen, nie tak proroczy i rewolucyjny jak Martin Luther King,
raczej jak Prior z Aniołów w Ameryce. W tym śnie byłeś deszczem,
przeglądałem się w tobie, kiedy leżałeś na ulicy. Powiedziałeś, że
jest już listopad, że o tej porze masz tak zawsze. Śpisz sobie,
gdzie popadnie, a budzisz się dopiero w kwietniu, kiedy powietrze
roi się od latawców. Wtedy ożywają wszystkie cząstki ciała, wracasz
do chmur na kolejne parę miesięcy lub na zawsze, jak wolisz.


dziś (jest poniedziałek)

Kobieta na przeciw spakowała swoje rzeczy, do tej pory wspólne
i wsiadła do samochodu marki Mercedes. Jej mąż stał na balkonie,
nic go to nie obchodziło, gładził tylko zapuchniętą, oranżową buzię syna.
Samochód ruszył. Uzupełnienie; minął miesiąc, kobieta jeszcze nie wróciła,
synek mówi mamo do cioci spod piątki. Maniakalny poniedziałek.

dziś (jest środa)

Jeden dzień w plecy. Siedzę z Maćkiem na krawężniku, na przeciw sklepu
cynamonowego, realizujemy motto Lennona*, plując w ludzi pestkami
słonecznika. Między ulicą Konopnickiej, a Orwella m miejsce rok 1984.
Sąsiadka cały czas na balkonie czuwa nad cnotą córki. Wieli brat patrzy
w lokówkach z drinkiem w ręce. Córka w bramie, brama zamknięta. Auć!
*living for today

dziś (jest piątek)

Chyba kupię sobie lennonki na e – bayu, coś mi ten świat wydaje się
mało okrągły i jakiś taki niewyraźny. Godzinę temu, piętro wyżej
chłopczyk lat dziesięć, ugodził nożem siostrę lat pięć. Moja babcia
powiedziała straszny jest ten świat i kroiła dalej mielonkę. Dziadek
oglądał Zbuntowanego anioła, pokiwał tylko głową ze zdziwieniem,
kiedy Milagros dotknęła dłoni Federico di Carlo, krzyknął: To jej ojciec!


sen 2 (jest sobota)

Rozmawiałem dziś z Sylvią Plath o Księżycu i cisie i tym ciemnym
przesłaniu, powiedziałem jej, że je rozumiem i że moje światło też
jest zimne i planetarne, ale ona tylko ssała lizaka. Potem przemówiła,
a raczej zaśpiewała głosem Nancy Sinatry: Bang! Bang! I hit the ground
Bang! Bang! My Baby shot me down. Nie lubię takich snów, nigdy
nie wiem co myśleć po przebudzeniu się.

[Tomasz Pietrzak]

Mam nadzieję, że ktoś dotrwał do końca:)

[Samo zło]

przeczytałam z zainteresowaniem

ps. te w NOP też. pozdr.

[Michał_Zawadowski]

wytrwałem to dobre słowo.
po pierwsze, po co zamieszczać to w poezji, jak to jest ewidentnie proza? Nie ma to żadnego związku z poezją.

po drugie, całość wygląda jak krótkie wyrażenie skrótu z własnego świata, który niestety nie przyciąga. niby jest modna sylvia plath, modna piosenka z kill billa i wiele innych "ikon", ale nie zachwyca to ani trochę.

pozdr.
mz

[Samo zło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Michał_Zawadowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ej, nie podszywaj się pod mój komentarz!

[Samo zło]

ja się pod nic nie podszywam (a juz na pewno nie pod twój komentarz). to tylko sprostowanie i apel by pisać w swoim imieniu.

[Michał_Zawadowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, ale dobre obyczaje wymagają, żeby tego nie umieszczać w ten sposób. teraz jest napisane, że Michał Zawadowski napisał: i tam zostały umieszczone nie moje słowa.
proszę to zmienić.

[Tomasz Pietrzak]

samo zło - cieszę się, że ktoś dotarł do NOP
Michale, wbrew temu co piszesz, będę się upierał, przy swoim, może i ten tekst nie jest, utworem czysto poetycki, ale też nie jest, utworem prozatorskim, jest czyms pomiędzy, dlatego ja widzę sens publikacji w tym, a nie innym dziale.

pozdrawiam i dziękuję za wizytę.

[Tomasz Pietrzak]

jeszcze jedna uwaga, odnośnie Plath i motywu killbillowego, nie staram się w wierszu podnościć, tych motywów, tak do dobre słowo do rangi ikon, ani schlebiac żadnej modzie.

pozdr.

[Letnia sukienka]

Bardzo dobra dawka prozy w formie wiersza.
Nikt nie musiał mnie zmuszać do przeczytania całości. Sama nie wiem kiedy skończyłam.
Bardzo wciągnęło. Cieszę się, że wracasz do dłuższych wersów gdyż dają oczom więcej radości i pomysłów na życie. Pewnie nie wiesz, że czasem tak głębokie myśli przeplatujące się w Twoich wierszach są dla mnie mocnym uderzeniem na kolejny dzień.
Nie gniewaj się ale przeżywam je jak własne.
Pozdrawiam Tomasz.
Lucyna

[Tomasz Pietrzak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z całym szacunkiem... wiele tu (i nietylko tu, zresztą) przysyłanych putworów to plony paraalchemicznych prób przeistoczenia prozy w poezję podług przepisu: posiekać pół przypadkowego paragrafu, podrzucić szczyptę patosu, pomieszać i podać na półgorąco.

Pozdrawiam,

SAO

najwyraźnie niektórzy potrafią spojrzeć, poza wytarte ścieżki i asekuracyjne formy.

[Tomasz Pietrzak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lucynko, dziękuję za komentarz

pozdro.

[Jay Jay Kapuściński]

wszystkie dni są świetne, ale - co chyba nie jest jakimś niewiarygodnym poniedziałek podoba mi się najbardziej. lubię Twój styl, piszesz bardzo dojrzale, ciężko cokolwiek wytknąć. Na siłę nie szukam. Piękny wiersz w wierszu, bogate przemyślenia.

pozdr.

[Tomasz Pietrzak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

najwyraźnie niektórzy potrafią spojrzeć, poza wytarte ścieżki i asekuracyjne formy.

Hemm, to był głos na Ciebie.

SAO

wiem wiem, ale jakos mnie tak naleciała refleksja, o poezji współczesnej:)

zdrówka.

[Tomasz Pietrzak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo dziękuję za wizytę

pozdr.

[Michał_Zawadowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z całym szacunkiem... wiele tu (i nietylko tu, zresztą) przysyłanych putworów to plony paraalchemicznych prób przeistoczenia prozy w poezję podług przepisu: posiekać pół przypadkowego paragrafu, podrzucić szczyptę patosu, pomieszać i podać na półgorąco.

Pozdrawiam,

SAO

najwyraźnie niektórzy potrafią spojrzeć, poza wytarte ścieżki i asekuracyjne formy.
tak, myślę że to najlepsza reakcja.
hehe

[Julia Valentine]

tekst świetny, a co do formy wypowiadać się nie będę :)

ponarzekam tylko, że zgubiłeś k przy Wielkim Bracie (no, chyba że celowo)


pozdrawiam serdecznie

[Tomasz Pietrzak]

Julia;
ups 'k' wypadło przypadkiem, dziękuję za komentarz