Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Gdy nawet chodnik nie wydaje się najlepszym rozwiązaniem

Vanaheim
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Vanaheim

Vanaheim

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

słowa pulsują w pobliskich rynnach
może gdyby
ale deszcz już wysechł
a dachy nie płakały od dawna

latarnie wiszą tak jak powinny
okna otwarte na przestrzał
i zwierzęta schowane w starych pianinach

anioły skrzypią nie naoliwionymi skrzydłami
chmury przypominają nitki
albo włosy
splecione na kształt żeber

chodnik byłby tak odpychający jak zawsze
śliski od grudek niedopalonych zeszytów
przystanki powoli stawałyby się obce
ale coraz trudniej rozróżnić
gdzie jest na zewnątrz a gdzie kiedyś

51fu

51fu

Opublikowano
Opublikowano

Znowu bardzo dobrze. Dobre rekwizyty. Tylko bez tych aniołów, proszę. Straszliwe pójście na łatwiznę, a stać Cię na coś lepszego.

'Nie naoliwionymi' teraz już chyba piszemy razem, ale nie na stówkę. Pozdrawiam, p r a w i e usatysfakcjonowany. // 51

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      W maleńkiej…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Zrozumieć czas to zrozumieć siebie. Bo jak inaczej pisać o tym, co nas określa i otacza? Innym razem o czymś, co ulotne i nieuchwytne? Czas pomiędzy wskazówkami płynie zawsze tak samo. A jednak można go spowolnić, przyspieszyć lub naciągnąć.     Jesteśmy z nietrwałej materii. Mamy swój początek i koniec. Wydźwięk naszego życia zależy już tylko od nas. Człowiek głośno płacze, witając świat. Bywa też, że to ostatni tak głośny akcent. Resztę dni woli spędzić w ciszy, z dala od tych, którzy lubią się rozpychać.     On woli obserwować z dystansu. Nie lubi tłoku. Wystarcza mu to, co bliskie. Wszystko, co kocha, ma na wyciągnięcie ręki. Nie musi rozprawiać o tym, jak bardzo chciałby to zdobyć… Ani co by było, gdyby tego nie miał. Ma swój świat. Blisko ma też swoją miłość.     Dopiero niedawno pojął, jak jest blisko. Myślał, że musi szukać jej na krańcach świata. A ona przyszła nagle. Pojawiła się pomiędzy tyknięciami zegara. Jedno spojrzenie zadecydowało o wszystkim.     Teraz już wie – nie jest sam. To nic, że ona ma swój świat i własny czas. Pomiędzy jednym tyknięciem jednego, a mrugnięciem powiek drugiego. Są w stanie przeżyć więcej niż się wydaje. Dłużej niż to, co było. W nieistniejącym jeszcze i nienazwanym. Podszytym wszystkim, co się wydarzyło o niewypowiedzianej porze.     Przecież zakwitła właśnie dla niego. A on jej się przyśnił.  
    • Andrzej_Wojnowski
      Piosenka pierwszomajowa  1985.

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      @Marek.zak1     Takie to były czasy. Takich jak my jest pewnie wielu, ale alergia na władzę - (jaka by nie była) powoduje , że nie rzucamy się w oczy.  Ale , pamiętamy. "  Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy." Właśnie spisuje. Te z przed czterdziestu lat i te z przed czterech i te sprzed roku.   Pozdr.  
    • Benjamin Artur
      Buty do fruwania

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Berenika97 Tak już z nami jest, że pociąga nas to co niedopowiedziane.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • violetta
      Bóg stworzył świat a kto Boga

      Przez violetta · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Bóg został zrodzony, a nie stworzony:)
    • LessLove
      O północy

      Przez LessLove · Opublikowano

      Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...