zobacz

[agnieszka sm]

Taka rozmowa przez ciszę.... zobacz, zobacz, drobinki kosmicznego pyłu w świetle lampy nabierają ukierunkowania zawartego w refrenie piosenki na nadchodzacy tydzień - łóżko-praca-autobus- dom...( w tle moja samotność nieposkromiona). Zobacz....W całym oceanie dialogów telefonicznych, mailowych, tych w realu, ponad moimi osobnymi monologami słychać szczekajace psy z osiedla za lasem, ciężki oddech lata dyszącego jeszcze ostatkiem sił w bukiecie zerwanego wrzosu,sygnał karetki pod blokiem, helikopter, jeszcze, o ... The Wall Pink Floydów, a na parterze latino disco....Taka rozmowa przez ciszę, pocięte nożem powietrze, a cała gra polega na moich emocjonalnych głupich skokach, przechodzeniu jednego stanu skrajnosci w drugi, tylko po to, żeby sie po raz drugi nie zaangażować za bardzo. Czasem przecież wystarczy, że podmienisz jeden element krajobrazu (duszy) i zupełnie zmienia sie kierunek marszu, w stronę obłedu...kiedy niecierpliwy entuzjazm w kazdej chwili może zakończyć sie drgawkami rozpaczy. Nadwrażliwość .Groza i groteska, patos i autokompromitacja, taka rozmowa przez ciszę...zobacz...

[Vegga]

Do mnie nie trafia, mimo iż jest refleksyjnie, osobiście, emocjonalnie i jest 'ocean dialogów' i 'kosmiczny pył' i tym podobne (fakt, trochę wyświechtane) metafory. Doceniam tą próbę artyzmu, ale nie ciągnie mnie do takiej literatury. To tak subiektywnie.
Pozdrawiam.
PS. Masz za długie zdania, to już obiektywniej;)

[Jay Jay Kapuściński]

tak zdania można skrócić ;)

przyznam się, że jak wczoraj zacząłęm czytać tekst, zrezygnowałem gdy przed oczami pojawił mi się kosmiczny pył - brrrrr.

po naniesieniu małych poprawek będzie dobrze :))