uśpić dezertera

[stanislawa zak]

rozbudzona układam myśli
w osobistej puszce
mrok twarzą przy szybie zajadle
bębni w moją pandorę

próba wydobycia nieskładnych
gdzieniegdzie ściśniętych odruchowo
kończy sie zatrzaśnięciem powiek

ciemność pocięta iskierkami
wyprawia harce na orbicie
okołorealnej planetoidy oka

wyposażone w związki obiektywizmu
wyłapuje codzienny tumiwisizm
dezertera snów

bądz co bądz to dodatnie strony
wirtualnej rzeczywistości

[stanislawa zak]

i co nikt nic a p[otem okazuje sie że nie tak - he he pomózcie kochani, wskażcie deficyty ,dziury ,gadulstwo! pozdrawiam ciepło!

[Barbara_Pięta]

Mnie się podoba Stasiu, już tu nawet byłam na chwilkę, ale mi brakło czasu i dlatego nie dałam komenta. Nie chcę pisać na odwal :-). Stosujesz Stasiu niesamowite oryginalne połączenia słów (aż brak słów :-))). Ja bym tu nic nie zmieniała. Dla mnie utwór jest w formie doskonałej. Myk z nim do działu P (przynajmniej) Pozdrówka/B.

[stanislawa zak]

Basiu, jakże dziekować,do zobaczenia w limerykach!

[Barbara_Pięta]

wow! Już pędzę :-)))

[hewka]

Ciekawy wiersz, podoba mi sie.
Jak dla mnie, nic nie zmieniac :) pozdrawiam :))

[stanislawa zak]

hewko! witam cię z radością , dzięki za kom, pa