Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

na palcach (z palca wyssane)

rany boskie
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

rany boskie

rany boskie

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

na palcach szalała
kreśliła okręgi
wzruszeń
ciepła
kobieta
spłynęła na czoło pasmem
gładkich słów

w ręku miała kamień
pamiętam jak dziś
ciskała nim
by zmącić szept wody


aż sama stała się szeptem
wodą

ciepłym futrem wtula się
w nieznany dzień
z kubkiem gorącego siada
obok życia
cały świat buja się
w jej skupionym geście
gdy włosy namiętnie zarzuca
na pospolite ramię

Paulettta

Paulettta

Opublikowano
Opublikowano

wiersz bardzo czytelny i przejrzysty-za abrdzo czytelny i przejrzysty.
,,ciepłych słów"-zostawiłabym samo ,,słów"
,,gorącego płynu"-określenie do tego wiersza ochydne i psuje cały efekt.
Ogólnie wiersz dobry, ale rewelacją też nie jest
Sukcesów i powodzenia w dalszym pisaniu
pozdrowienia

rany boskie

rany boskie

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wiesz.. masz racje - nie zauwazylam wczesniej tego, ale faktycznie powtarzam sie z tym cieplem. ;P

zaraz to zmienie

wiem, ze nie jest rewelacyjny, jest prosty i oczywisty, czasem i mnie sie takie zdarzaja. :)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jacku, daje się ubrać, tylko trzeba mieć oczy, które to widzą. Trwa to chwileńkę, tyle co zachwyt. Dobrej nocy :)  
    • wiersze_z_szuflady
      Ostatni raz

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • Poet Ka
      Spaleni słońcem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • Mel666
      Przejście

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...