skok

[Tali Maciej]

odbija się od ziemi tak lekko
wznosząc się na wyżyny jak ptak
przez krótką chwilę zapomnienia
walczy z grawitacją

zawiśnięcie..

tłów wygięty
jak wyraz
smutnej twarzy

muśnięcie..

poprzeczka tańczy
na podstawkach
w rytmie bicia serc
aby w chwilkę
puźniej








Z dedykacją dla Marcina S.
próba zdobycia klasy pierwszej w skoku wzwyż
Kraków maj 2005

[Marian Koń]

~~później~~
jeżeli to jest chwila radosna to nie rozumiem porównania ciała w locie do smutnej twarzy takie trochę to nie logiczne bo ptak to wolność czyli niby w konsekwencji radość ...
niedomówienie na koniec bardziej drażni niż intryguje bo jakieś zdanko typu " przynieść piekło lub niebo" być powinien jakiś sygnał, że poprzeczka może spaść lub zostać,
niby nienajgorzej (bo sportowe wiersze cieszą mnie zawsze bo temat jak na tą formę sztuki cały czas oryginalny ) jednak czegoś brakuje ...
i bardzo przeszkadza ten tułów i smutna twarz bo jednak te skoki to chyba nie kara dla niego ???

[Tali Maciej]

3 nieudana próba, skończyło się to płaczem
kolega nie zakwalifikował się przez to do Mistrzost polski
w czasie skoku w zwyż zawodnik będąc ponad poprzeczką jest tak specyficznie wygięty, ja to skojarzyłem z smutną twarzą kolegi
odczucia są zindywiualizowane więc nie neguję a dziękuję za komentarz
nisko się kłaniam i pozdrawiam

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Cóż mi się podoba, szczególnie zakończenie - pobudza wyobraźnię.

pozdrawiam /Arek

[stanislawa zak]

nieżle , bez zbędnych słówpozdrawiam

[Tali Maciej]

dobre, wyszczuplone z pomysłem, jeszcze się zastanowię i może przystane na propozycję
nisko się kłaniam i pozdrawiam